Geceye bir şiir dizesi bırakın desem hangi şiirden bir dize olur?

Kadın ağlar…
Hemde çok.
Sanmayın ki gidene ağlar kadın.
Gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan
Orada bıraktığı yaradır.
O yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir Kadın;
Ama bilir misiniz ağlamak kadınları olgunlaştırır.
Her damla, daha çok kadın yapar kadınları. O yüzden ağlar…
Her damla bir derstir çünkü.
Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, “Ağlama.. Niye ağlıyorsun ki, değmez onun için” derler.
Bilmediklerindendir böyle demeleri.
Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa,
ölürler...

Ankara 'nın o meşhur lila rengi gün batımında, Bir bakışınla başladı içimde kıyamet. Ne yoldan geldi, ne zaman kapımı çaldı, Bildiğim tek şey, sensiz geçen ömrüm ziyanet.

Bir fısıltınla can buldu kuru dallarım, Çiçekler açtı içimde, bahar yeniden geldi. Sensiz geçen her an bir boşluktu sanki, Sen geldin, o boşluk sevgiyle dengelendi.

Gözlerinde kaybolduğum derin bir deniz, Her dalgasında ayrı bir anlam bulurum. Ellerini tuttuğum an, zaman durulur, Sanki evren avuçlarımda kurulur.

Sesin bir melodi, ruhuma işleyen, Her notası bir sevda, kalbime yerleşen. Sen konuşunca dünya susar sanki, Sadece senin sözlerin kalır içimde eşleşen.

Yüreğim seninle atar, seninle nefes alır, Sensiz geçen her saniye bir ömür gibi gelir. Sen yanımdayken her zorluk kolaylaşır, Aşkınla güçlenir, her engeli aşar.

Bir gülüşünle aydınlanır karanlık gecem, Umut yeşerir solan düşlerimde birden. Sen varsan her yer cennet bana, Aşkınla yeşerir bu çorak beden.

Hayaller kurarım seninle yan yana, Geleceğe dair umut dolu bir dünya. Sen benim en güzel rüyam, en gerçek olanım, Aşkınla anlam bulur her yeni anım.

Bazen bir sitem, bazen tatlı bir naz, Ama her halinle sevdim seni amansız. Aşkın bir yangın, içimde hiç sönmeyen, Her geçen gün daha da alevlenen.

Sen benim can yoldaşım, sırdaşım, her şeyim, Yokluğun bir boşluk, doldurulmaz bildiğim. Aşkınla büyür, seninle yaşarım ben, Sensiz geçen her an bir ömürden silinen.

Bu on kıta yetmez anlatmaya seni, Aşkın o kadar derin, o kadar sonsuz ki. Sen benim kalbimde atan en güzel duygu, Sensiz geçen bir ömür bomboş bir kuyu.

Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikâyet ölümden olsun.

Cahit Sıtkı TARANCI