Geceye bir şiir bıraksanız hangisini, kime bırakırsınız?

Kış Kahrı...
Aslında önce evleri sevmeye giderdi sesin caddeleri sokak gibi sevmeye giderdi sesin giderdin!
ödü kopardı bütün eşyaların sonra kuyu kuyu dolaştığım mahcup sular söyledi yüzünüze güller üzgün evler bozuk rüyalar aslında bana herkesin uzağı var dendi herkesin uzak adında bir masalı inandım dedim mutlaka masaldır bazıları giderdin dedim gittin ve gittiğin kırk gece sana uyudum aklım ödünç ellerim yanlış dedim ''benim seninle kırk kere fotoğraffım var senin bundan kırk kere haberin yok''
dedim ve uyandım!
Başkasının sesiyle devam ettim dünyaya yok yok sonra muhakkak ruhum yırtıldı benim aklım yırtıldı da bunu sular söyledi doğru yukarıdan aşağıya düşen şeylere denirmiş zaten dünyaya masalını düşmeye gelirmiş insan umur derdik buna artık kalmadı sonra sonra anladım insan ancak güzel bir acıyla kalabilirmiş dünyada bazen gidilirmiş gitmekle ilgili şiirler okunurmuş ya da sonra uyandım başkasının ayaklarıyla devam ettim dünyaya...

Gece Bitkilerinden, Cemal Süreya

Gece bitkilerinden korkuyorum,
Hayır, geceleri bitkilerden!
Gizlenirken vurulmuş ulaklara ağıttır
Bana açtığın her telefon.

İki kalp arasında en kısa yol:
Birbirine uzanmış ve zaman zaman
Ancak parmak uçlarıyla değebilen
İki kol.

An ki fıskıyesi sonsuzluğun
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

Unutamıyorum yaşadığım o geceyi
tekrarlıyorum akılıma takılan o heceyi
Hatıralar hep yaşanır aklın köşesinde
Çözemedim aşkın gizli bilmecesini..
İnşallah beğenmişsindir her yerde olan şiirlerden biri değil ben yazdım.