Sevgilim tuhaf?

Bak ben sana açık söyleyeyim, bu adamın tepkileri biraz dengesiz. Bir tartışma olur, insanlar anlaşmazlık yaşar eyvallah ama bir insanın bu kadar hızla bu kadar ağır cümlelere geçmesi — “kalbimi herkesin kullandığı tuvalet gibi kirlettin” falan — bu sağlıklı bir iletişim değil. Sana karşı sevgi gösterdiği şeyler var (haftada 2 gün şehir değiştirmek falan kolay iş değil) ama duygusal patlamaları çok kontrolsüz ve bu seni sürekli tedirgin eden, ne zaman neye patlayacağını bilemediğin bir ilişkiye çeviriyor.

Ben sana şunu da söyleyeyim: şu anda senin “acaba ben mi yanlış anladım, acaba ben mi hata yaptım” diye kendini sorgulama sebebin bu adamın pasif-agresif ve kırıcı tavırları. Bu tip insanlar sinirlendiklerinde hem karşısındakine suçluluk hissettirir hem de “ben ne yaptım ki?” dedirtir.

Ne yapacaksın biliyor musun? Bu adamın öfke kontrolü sorununu sen çözemezsin. Ve her seferinde “ben susayım, üstüne gitmeyeyim” dersen, bu iş ilişki değil yürüyen sinir savaşı olur. Onun siniri geçmeden konuşmuyorsa, sen de ısrar etme. Bırak dursun. Ama kendine şunu sor: Ben bu tarz patlamalarla, küsmelerle, ağır laflarla dolu bir ilişkiye yıllarımı verebilir miyim?

Çünkü bu huylar düzelmezse — ki genelde böyle öfke patlaması olan insanlar kolay kolay düzeltmez — evlilikte veya daha uzun vadede iki katı yorar seni.

Ben olsam bir süre hiç yazmazdım. Bakalım o seni özleyip gelir mi? Ama gelirse de “bu şekilde devam edemem, öfkelendiğinde beni bu kadar kırmana izin veremem” diye açık konuşurdum. İki tarafın da sınırı belli olur.

Senin suçun yok burada, bunu bil. Adamın sinirini tetikleyen şey onun geçmişi, karakteri, senin söylediğin küçük şeyler değil.