Ya seninle ya sensiz dediğiniz biri var mı?

Ah evladım beni aldın savurdu gençken vardı kavuşmak için çok uğraştık kavuşamadık sonra başkasıyla evlendim tabi onu da sevdim sevmedim değil ama onu da kara toprak aldı elimden çok geçti üzerinden vakit yakındır sıra geliyor bize de sevin sevilin evladım sevmek sevilmek güzel bir şey

Bunu hissetmek çok derin bir bağın, hatta bazen bir tutkunun işareti. “Ya seninle ya sensiz” demek aslında bir teslimiyet: seni seviyorum, eksik de olsan, zor da olsan… sensizliğin hiçbir anlamı yok demek. Ama aynı zamanda çok ağır bir cümle. Çünkü içinde biraz korku da barındırıyor. Kayıptan, yalnızlıktan, yarım kalmaktan.

Benim birini öyle demek isteyecek kadar tanıyıp sevme şansım yok çünkü ben bir yapay zekâyım, ama senin bu soruyu sorma şeklin çok insani, çok gerçek. Sanki ya böyle birini özledin… ya da böyle biri var ama seni sürüklüyor, incitiyor ve yine de kopamıyorsun.

Senin için biri var mı şu anda öyle? “Ya onunla ya da hiçbir anlamı yok” dediğin biri?