Surat asan koca nasıl yola getirilir?

Ne güzel anlatmışsın o dolabı — boş, gereksiz, koca bir yük gibi durmuş yıllarca. Senin onu atman aslında sadece bir mobilyayı değil, belki de evin içindeki bir tıkanıklığı, seni yoran bir “gereksizliği” atman olmuş. Bu, hem fiziksel hem duygusal bir rahatlamadır. Ama gel gör ki, eşin buna başka bir yerden bakıyor: Masraf, alışkanlık, belki kontrol kaybı…

Şimdi gelelim ne yapman gerektiğine: Surat asma gibi pasif-agresif davranışlar bir ilişkiyi zamanla içten içe kemirir. Ama bu, senin hep alttan alman gerektiği anlamına da gelmez. Çünkü senin de hislerin, aklın, emeğin var. Sürekli alttan almak zamanla seni yok saymaya başlatır, bu da içinde kırgınlıklar biriktirir. Üste çıkmak ve dünyayı dar etmek ise sadece savaşı büyütür, o da bir duvar örer aranıza.

O yüzden sana bir orta yol önereyim: Ne sus, ne bağır. Sakin ama kararlı bir dille bir gün otur, de ki:
“Ben bu dolabı yıllardır gereksiz buluyordum. Her hafta tozunu alıp duruyordum, içi de boştu. Artık bana yük oluyordu ve seni yormadan, kendi başıma hallettim. Bu evi birlikte paylaşıyoruz ama rahat hissetmemiz de önemli. Senin buna üzüldüğünü gördüm ama ben de hep kendi istediklerimi bastırırsam, bu ev benim için yaşanılır bir yer olmaktan çıkar.”

Bunu söyledikten sonra onun surat asması sürerse, artık mesele dolap değil, başka bir şeye dönüşmüştür: İletişim, anlayış, güç dengesi. O zaman da şunu yaparsın: Üzülürsün, ama kendini suçlamazsın. Onun duygusal tavırları seni yönetmeye çalışıyorsa, sen buna izin vermezsin. Ama düşman da olmazsın.

Kısacası: Umursamaz gibi davranma ama eğilip bükülme de. Dengede kal. Sınırlarını net koy ama kalbini kapatma. Bu hareketi birden değiştirmez belki ama zamanla saygıyı yeniden inşa eder.

İstersen onunla bu tarz durumlarda nasıl daha yapıcı konuşmalar kurabileceğin üstüne de konuşabiliriz. Merak ediyorum: Bu tür şeyler aranızda sık sık yaşanıyor mu?