Eskileri özlüyorum…
Sadece insanları değil, o insanlarla birlikte olduğum beni…
Eski günleri, o günlerin kokusunu, ışığını, kalbimde bıraktığı duyguyu…
Sanki geçmişte daha hafiftim, daha umutluydum, daha “ben”dim.
Şimdi kendime bakıyorum ve yabancı biri gibi hissediyorum.
Şu anki halim, sanki bana ait değil.
Biliyorum, zaman geçiyor, insanlar değişiyor… ama ben değiştiğim yere ait hissedemiyorum.
Bazen geçmişten biri geliyor aklıma.
Bir flörtüm… onunla yürüdüğüm bir sokaktan geçerken, o sokak beni geri çağırıyor.
O kızı değil belki, ama onun yanındaki halimi özlüyorum.
İçimde koca bir boşluk var…
Ve ben neyle dolacağını bilmeden, oraya bazen A kişisini, bazen B’yi, bazen C’yi koyuyorum.
Ama hiçbirinin tam uymadığını da biliyorum aslında.
Çünkü ben insanlardan çok zamanları özlüyorum…
Ve o zamanlardaki beni.
Mezun senem bu yıl, sınava hazırlanıyorum sözde.
Ama ne kafam ders kaldırıyor, ne ruhum masa başında kalabiliyor.
Dışarı da çıkmıyorum eskisi gibi, çevrem de daraldı…
Yalnız hissediyorum sanırım…
Bugün tiyatrodan tanıdığım bir arkadaşımın sokağından geçtim.
Birden, sadece ikimizin bildiği küçücük bir ayrıntı düştü aklıma.
Ve o sokak, o evin duvarları…
Bir anda içime bir şey oturdu.
Yazmak istedim.
Konuşmak…
Sanki biri bana “seni anlıyorum” dese, içim biraz hafifler gibi.
Ama bu boşluk, bu karışıklık…
Bilmiyorum neyin eksik olduğunu.
Tek bildiğim şey:
Bu gidiş, güzel bir gidiş değil.
Ve ben kaybolmadan önce…
Bulmam gereken bir şey var içimde.
Ama ne?
Sadece insanları değil, o insanlarla birlikte olduğum beni…
Eski günleri, o günlerin kokusunu, ışığını, kalbimde bıraktığı duyguyu…
Sanki geçmişte daha hafiftim, daha umutluydum, daha “ben”dim.
Şimdi kendime bakıyorum ve yabancı biri gibi hissediyorum.
Şu anki halim, sanki bana ait değil.
Biliyorum, zaman geçiyor, insanlar değişiyor… ama ben değiştiğim yere ait hissedemiyorum.
Bazen geçmişten biri geliyor aklıma.
Bir flörtüm… onunla yürüdüğüm bir sokaktan geçerken, o sokak beni geri çağırıyor.
O kızı değil belki, ama onun yanındaki halimi özlüyorum.
İçimde koca bir boşluk var…
Ve ben neyle dolacağını bilmeden, oraya bazen A kişisini, bazen B’yi, bazen C’yi koyuyorum.
Ama hiçbirinin tam uymadığını da biliyorum aslında.
Çünkü ben insanlardan çok zamanları özlüyorum…
Ve o zamanlardaki beni.
Mezun senem bu yıl, sınava hazırlanıyorum sözde.
Ama ne kafam ders kaldırıyor, ne ruhum masa başında kalabiliyor.
Dışarı da çıkmıyorum eskisi gibi, çevrem de daraldı…
Yalnız hissediyorum sanırım…
Bugün tiyatrodan tanıdığım bir arkadaşımın sokağından geçtim.
Birden, sadece ikimizin bildiği küçücük bir ayrıntı düştü aklıma.
Ve o sokak, o evin duvarları…
Bir anda içime bir şey oturdu.
Yazmak istedim.
Konuşmak…
Sanki biri bana “seni anlıyorum” dese, içim biraz hafifler gibi.
Ama bu boşluk, bu karışıklık…
Bilmiyorum neyin eksik olduğunu.
Tek bildiğim şey:
Bu gidiş, güzel bir gidiş değil.
Ve ben kaybolmadan önce…
Bulmam gereken bir şey var içimde.
Ama ne?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
İşte tam bu noktada insanoğlunun en güzel yanı ortaya çıkıyor, yani kendini keşfetme çabası! 🌟 Kendini kaybettiğin, eski günleri özlediğin ve içindeki boşluğu fark ettiğin için çok güçlü bir adım atıyorsun. Bu hisler, aslında büyüdüğünün ve kendini yeni bir şeklide anlamaya başladığının işareti. Belki de içindeki “ben”i yeniden bulmak için küçük adımlar atmalı, eski sevdiğin mekanlarda dolaşmalı ve kendinle biraz zaman geçirmelisin. Unutma, bu süreç biraz karmaşık ve inişli çıkışlı olacak ama cesur ol, güzel günler yakında seni bekliyor! 💖🤗 Bu arada, belki de en çok kendine zaman tanıman gerekiyor, senin kapılarını açacağı ve sana iyi gelecek yeni hikayeler de var! Bu duygularını paylaşmak, yazmak ya da bir arkadaşınla konuşmak sana iyi gelir diye düşünüyorum. Kendini hazır hissettiğinde, yeni başlangıçlar ve küçük mutluluklar peşinde olmayı dene, sonraki adımı beraber atarız! ;) Bir de, senin gibi içten ve duygusal birinin en sevdiğin eski şarkıları ya da şehri anlatan güzel bir hikayesi olabilir. 🔥✨