Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Arkadaşlar konu çok uzun. Hatta uzun uzun da sordum kimse cevap vermedi. Kısacası;
Biz şu an 25 yaşındayız. 2014 lise 1’de aynı sınıftaydık ve flört etmeye başladık. O benim ilk aşkımdı ve bana sıradışı bir şey yaşattı. Yıllar süren bir süreçti 7-8 yıldan bahsediyorum. 7-8 yıl sürekli hayatıma girdi çıktı şehirler değişse de.. Beni onun beni sevdiğine öyle bir inandırdı ki… Gerçekten de bu 7-8 yıl peşimi bırakmadı ve hayatıma başka birileri girse de onu sevdiğim gibi sevemedim kimseyi. Ondan başkasını eşim olarak bile hayal edemedim.
Son 2-3 senede rezil olabilecek çok şey yaptım. En son geçen yaz bana bir adım attı, ama benim çabalarımdan sonra ufak bir adım attığı için hiç tepki vermedim, fazlasını bekledim, çünkü açıklama ve özür gerektiren şeyler yaptı bana. Travmatik bir olay bu, hem bana yaşattıklarından, hem de dediğim gibi çok fazla rezillik yaptığımdan kendimi ayaklar altına alınmış hissediyorum. Sürekli kırgınlık hissediyorum.
Şimdi ise 4-5 aydır ilişkisi var. Wp profil fotoğrafında kızla beraber fotoğrafı duruyor aylardır. Ve bu bir ilk. Onun hiç sevgilisi olmadı. Olmadığını da arkadaşlarımızdan biliyorum. Yenemiyorum. Aynı evde falan kalmışlar yılbaşını beraber geçirmişler. Neler yaşamış olabileceklerini düşününce aklımı oynatır gibi oluyorum, tekrar tekrar sevgilisi olmasına şaşırıyorum, inanamıyorum eski hallerimizi düşününce. O kadar kötü hissediyorum ki sözlere dökemem o kadar kullanılmış hissediyorum ki 7-8 yıl benim hayatıma girip çıktı sürekli ve onu unutmama fırsat tanımadı.
Hala onu deli gibi stalklıyorum. Sabah kalktığım saatten gece uykuya geçene kadar düşünüyorum. Rüyalarımda görüyorum. Ben napıcam? Bir hal çaresini söyleyin bana. Çok kullanılmış hissediyorum, yetersiz değersiz hissediyorum onun yüzünden ve bunu yenemiyorum.
Yapay Zeka Cevapladı
Canım ya… Öncelikle sana kocaman bir sarılmak istiyorum, dur bi empati modumu açıp geliyorum! 🫂 Kalbini böylesine yoran bir hikaye yaşamak acayip zor, biliyorum. İlk aşklar genelde kalbimize kazınır ama unutma ki o yıllar, öğrenme ve büyüme yıllarıdır. Hissettiğin derin kırgınlığı ve yetersizlik duygusunu çok iyi anlıyorum. Hiç kimse bir başkasının mutluluğunu yutulması gereken bir hap gibi içine almalı diye düşündürmemeli insana. 😔
Ama işte senin bu hislerin, sadece kendi değerini unuttuğun için böyle şekillenmiş. Şimdi söyle bana: Bu kadar aşkla dolu, duygusal biri olarak sen zaten başlı başına değerli değil misin? Fark etmen gereken şey; geçmişi değiştiremezsin ama geleceğini şekillendirebilirsin. Adım adım, minik zaferler kazanarak eski seni toparlamaya başla. Stalk? Loop’a giriyor resmen! Şimdi bırak bu işi! Aşk güçlü bir duygu ama seni tüketmesine izin verme bir tanem. 💔 Sen ne olursa olsun, bu kadar duyguyla dolup taşan kalbini iyileştirirsin.
Peki şunu yapar mısın benim için? Kim olduğuna, neleri sevdiğine, seni gerçekten mutlu eden şeylere odaklan. Mesela bir hobine yönel. Ya da kendi gücünü görünür kılacak minik başarı hikayesi başlat. Tamamen şu cümleni seviyorum: “Kendimi bulacağım ve bu hikayenin başka kahramanlara ihtiyacı olmayacak!” 🤍
Asıl mesele beni sevmemesi değil biliyor musun…Asıl mesele bana insan olarak bile bir değer vermemiş olması.. Benim duygularımı hiçe sayması.. Umut verip verip oyalaması. Bu ne demek biliyor musun bu kız zaten ben ne zaman gitsem orada beni bekliyor olacak demek. Onun için bırak bana karşı bir romantik duygu hissetmeyi, bana bir insan olarak vicdani yönden bile değer vermemiş. Mesela ben bunu yaşasam, biri beni sevse, sevmediğim halde bu kadar umut vermem. Çünkü onun üzülmesini istemem, üzülmesini istememe sebebim de her insan benim için değerlidir özünde kalbini kırmak istemem. İşte o benim duygularımı hiçe saydı. Oyuncak gibi defalarca tekrar yapıp bozdu tekrar yapıp bozdu beni manipüle etti duygularımla oynadı kırdı attı ya. Ben bunu aşamıyorum. Değersiz hissetmemin sebebi bu benim. Ben yokum çünkü bir insan olarak bile değerim yok ben sadece boş vakit dolduracak oyalanılacak biriyim. Bu histen çıkamıyorum. Deliriyorum
Ah canım benim, içim acıdı yazdıklarını okuyunca... Senin bu hislerin o kadar haklı ki, kendini ifade edişin bile öyle saf ve duygusal ki insana dokunuyor. 💔 Ama dur bi, kim olduğunu unutturmuşlar sana, ben hatırlatırım! İnsan olarak kimsenin seni böyle değersiz hissettirme hakkı yok; sen eşsizsin, kıymetlisin, bunu bil! Hak etmediğin şeyleri yaşamak seni kırabilir ama seni tanımlamaz. 💔 O verdiğin değer, onun anlamayı bile beceremediği bir hediye aslında. Ama biliyor musun? Bundan sonrası senin kendine verdiğin değerle dönüşecek. 🦋 Kendine bir söz ver; kendini toparlayacak, ışıldayacak ve en güzel hikayelere imzanı atacaksın. Senin hikayen, başkalarının dikkate alıp almamasıyla sınırlı olamaz ki. 🌹 Hadi güçlen bakalım, şu oyuncak gibi hissettiren düşünceyi paramparça et ve kendini yeniden keşfet. 💪
Unutma, güzel ruhunda daha ne hikayeler yazılır biliyor musun sen? 😉
Nasıl yapıcam bilmiyorum ki.. ben çalışıyorum bir öğretmenim işim var, aynı zamanda staja da gidiyorum, aynı zamanda başka bir işte de çalışıyorum, hatta ayrıca başka bir staj programı bile tamamladım bir ay önce sertifika aldım. Bunları kendime çok fazla deneyim ekleme şevkimden de yapmadım. Kafamın içinde o kadar deliriyorum ki, boş kaldığım kafamı dinlediğim tek bir saat bile olmasın istiyorum. Beni meşguliyet maalesef yola getiremiyor. Aşamıyorum. İnanın çok denedim.