Birine aşık olmak, seni ona teslim olmaya itebilir mi?

Ben bir kere gerçekten âşık oldum. İlk başta her şey kontrollüydü; duygularımı dizginliyor, her şeyin mantıkla yürümesini istiyordum. Ama zamanla onun gülüşü, sesi, varlığı hayatımın merkezine yerleşti. Onun yanındayken güçlü olmaya çalışmadım, zayıflıklarımı gizlemedim. Korkularımı, geçmişimi, hayallerimi açıkça söyledim. Çünkü âşık olmak, kalbinin kapılarını sonuna kadar açmak demekti benim için. Onun bir sözüyle mutlu olabilir, bir bakışıyla darmadağın olabilirdim. İşte bu teslimiyetti. Ama bu teslimiyet beni köleleştirmedi, tam tersine özgürleştirdi. İçimdeki gerçek benle tanıştım, onunla büyüdüm.

Teslim olmak, karşındakinin seni yaralamayacağına inanmakla başlıyor. Belki riskli, belki cesaret isteyen bir şey ama âşık olmak zaten başlı başına bir cesaret işi. O yüzden evet, âşık olduğunda kendini bir nevi ona teslim edersin. Gönüllü bir şekilde. Sevgiyle. Güvenle. Ve aslında hiç pişman olmadan. Ama tabii sonu olmadı kendi içimde yaşadım