Iliskimi Bitirmeli Miyim?

Kızlar merhaba… Çok uzun zamandır içimde tuttuklarımı yazıyorum, tavsiyelerinize gerçekten çok ihtiyacım var çünkü ne yapacağımı bilmiyorum.

Hayatımda biri var, 2.5 senelik bir hikaye bu aslında. Başta o beni beğendi, o başlattı her şeyi. Konuşmaya başladık ama kısa süre içinde onun ilişki insanı olmadığını fark ettim. Buna rağmen uzun süre — neredeyse bir yıl — onun değişmesini umdum. Değişsin istemedim bile belki, sadece duygusal olarak biraz daha dahil olsun, çaba göreyim istedim.

Sık sık “ben sana deger oluyorum, seninle vakit geçirmekten çok hoşlanıyorum” gibi cümlelerle geçiştiriyordu. Sonra bir gün aldatıldığımı öğrendim. Ardından ben üniversite için başka bir şehre gittim. Görüşmedik, sadece bazen geceleri — özellikle alkol almışken — arayıp konuşurdu, dertleşirdik. Sonra yine aylarca sessizlik. Ben geri çekildim, peşinden koşmayı bıraktım. Bu sefer o üstüme düşmeye başladı.

En son memlekete döndüğümde, inanılmaz bir şekilde konuşmak istedi. “Ben çok değiştim, artık öyle değilim. Seni seviyorum, bir şeyleri denemek istiyorum. Güvenmediğini biliyorum, her şeyimi açayım, konumum da açık olsun” dedi. İnanmak istedim. Kabul ettim.

Ama sonra yine aynı şeyler… 5 gün düzgünce konuşuyoruz, sonra ben ufak bir şeyden rahatsız oluyorum (ki sadece güvenmek istediğim için haber vermesini istiyorum, başka bir şey değil), sonra hop! yine 1 hafta sessizlik… Sonra “ben seni çok özledim” mesajı.

Kendimi zorla sevdiriyormuşum gibi hissediyorum artık. Yine memlekete geldim. 5 gün kalacağım belli, ama sadece ilk gün sabah görüştük. Diğer günler ya arkadaşlarıyla, ya dışarda.

Benim asıl derdim şu an burada: Onun değişmeyeceğini biliyorum, umursamadığını da artık hissediyorum ama bitirmeye elim gitmiyor. Yapamıyorum. Ne devam edebiliyorum ne de tamamen çekip gidebiliyorum. Ne engelleyebiliyorum, ne de çabalamaya gücüm var artık.

Kızlar, böyle bir durumda siz ne yapardınız? Kalmak mı daha zor yoksa gitmek mi? Gerçekten çok kafam karışık…