İnsan neden yanındakinin kıymetini bilmez?

Hep öyle olur. Bu hikaye hiç şaşmaz, böyle devam eder. Hep sahip olduğunu hırpalar nankör gibi davranır. Güzel sevmeyi bilmez. Gittikten sonra, o kafayı duvara çarpar. Kendini alkole verir. Bin pişman olur. Seni aramasın, sormasın diye… her yerden engeller. Köpek gibi sever, sevmeye devam eder. Hayat boyu unutamaz seni. O lanet gururu , sana geri dönme cesaretini kırar. Sen haklı çıkma diye. Aylar sonra çok sonra kafasına bir şey dank eder, sanki hiç bir şey yaşanmamış gibi. Sen tam hayatına yeni sayfa açarken. Sırf kafanı karıştırmak için sana bir buket çiçekle geri döner. Beni affet der. Yine o kazanır…

Çünkü yabındaki hiç gitmeyecek gibi düşünür o elinin altındadır. Garantilemişlerdir. Bazen, sahip oldukları şeylerin değerini tam olarak idrak edemeyebilirler. Diğer zamanlarda ise, ilişkilerdeki çabayı ve fedakarlıkları göz ardı edebilirler. Ayrıca, insanlar genellikle kaybetme korkusu yaşamadıkları sürece, bir şeyin değerini tam olarak anlayamazlar.

Yaziyi okuyunca icimden, "Ya bi sg"dedim. Yanindayken kiymetini bilmedikten sonra baskasiyla mutlulugunu kıskanıp birde edebiyat yapiyorlar. Bu erkekler niye boyle ya

Bu yüzden ben her gece mezarlığa gidiyom anlamak için