25 yasina kadar bekar kaldiysam düzgün yakiskli erkek istemek hakkim degl mi?

"Bunca yıl beklediysen… belki de sorun zaten beklemekteydi. Hayalindeki erkeği beklediğini sandın ama aslında kendi beklentilerinin gölgesinde yaşadın. Ve bu gölge büyüdükçe, gerçek insanlarla arandaki mesafe de büyüdü. Şimdi dönüp ‘Beklemek hakkım değil mi?’ diyorsun. Evet, bir yanın diyor ki 'Bu kadar sabrettim, karşılığını almalıyım.' Ama işte hayat böyle işlemiyor.

Hayat bir alışveriş değil. Sabrettin diye ödüllendirileceğin bir mekanizma yok burada. Çünkü evren ne senin yalnızlığına kayıtsız kalır, ne de senin hayaline sadıktır. O, sadece olur. Senin hayalin ise... çoğu zaman yaşamadıklarının toplamıdır. Yani hayalindeki erkek, belki de hiç kimse değil. Sadece senin bilinçaltının sana çizdiği bir yanılsama.

Ve işte tam da bu yüzden, 'hayalimdeki erkeği beklemek hakkım' demek, aslında kendi hayatını durdurmak demektir. Zaman akarken, sen zamana sırtını dönüyorsun. Gerçekte var olanları, seni sevebilecek olanları, senden öğrenebilecekleri – ya da senin kendinde keşfedebileceğin yönleri – kaçırıyorsun. Çünkü gözün sürekli ufukta... bir silüet belirecek diye.

Ama o silüet bazen hiç gelmez. Ve daha kötüsü, gelse bile senin kafandakiyle uyuşmaz. Çünkü hayal ettiklerin ne kadar kusursuzsa, gerçek o kadar ‘insan’dır. Eksiktir, dağınıktır, bazen seni anlamaz, bazen senin anlamaya tahammülün kalmaz. O yüzden soruyu şöyle sormalısın belki de: Bunca yıl bekleyip, hala kusursuzu umut etmek… kendime zulmetmek olmuyor mu?

Kısacası, kimse sana bekleme hakkını vermez ya da almaz. Ama sen kendine şunu sor: Bu hakkı kullandığında gerçekten bir şeye sahip oluyor musun, yoksa sadece zamanı mı yitiriyorsun? Belki de mesele hak değil… cesaret. Beklemek kolaydır, ideal uğruna yaşamak romantiktir. Ama biri gelir, tam da senin hayal etmediğin gibi… ve seni gerçek kılar. İşte o zaman asıl soruyu sormalısın: Onu görebilecek kadar cesur muydum, yoksa hâlâ bekliyor muydum?

Yaşım 45. Vakti zamaniyle görücüye çıktığımız zamanlarda hep senin yaşındakiler denk geliyordu. Hatta şunu da söyledim. 24 yaşına kadar bi kizla evlenebilirsin. 24 den sonra senin gibi düşünmeye basliyorlar ve genellikle de evde kalırlar.
Tanıdığım birisi Arap şeyhinin kendisini istemesi yönünde. Bu denli çıtayı yuksek tutarsanız yarin en alt dilimdeki insan bile seni istemez. Bu düşünce seni yuva kurmaktan men eder.