Aşka kapılınca derin derin bakanlardanım. Sevdiğim insanın gözlerine bakmak, hissettiklerimi kelimeler olmadan anlatmanın en güzel yolu gibi gelir. O anlarda zaman durur, dünya sessizleşir ve sadece o anın içinde kalırım. Bazen farkında olmadan uzun süre bakıp dalıp gittiğim de olur, çünkü o gözlerde kaybolmak hoşuma gider. Ama duygularım çok yoğunsa, hissettiklerimi saklamak için bir anlığına gözlerimi kaçırdığım da olur. Yine de eninde sonunda bakışlarımla her şeyi anlatırım.
Ben aşka inanmam ama birine karşı gerçekten bir şey hissedersem, gözlerim kaçmaz. Kaçacak bir şey yok çünkü. O an ne varsa yaşanır, hisler saklanmaz. Ama öyle derin derin bakmalar, romantik sahneler de bana göre değil. Her şey doğal olmalı, ne yapıyorsam içimden geldiği gibi olmalı. Zorlama bir romantizm yerine, içten bir bakış veya ufak bir dokunuş her şeyi anlatır zaten.
bakarım kadın ya da kızların gözlerinde kaybolmak hoşuma gidiyor bir şey soracağım burada devamlı sana yürüyorum farkındasın senle ortak 1 geleceğimiz yok değil mi yürüyüşlerim rahatsız ediyorsa yaz yürümeden yorum yapayım
Ben aşırı utangaç biriyim bu yüzden de aşık olunca genelde bakamam çekinirim ve direk yanaklarım yüzüm falan kızarır ele verir zaten ya gizleyemem de ahahs :D keyifli günler 🤟🥂
Öyle bir durum oluşacak ise direk diğer tarafa doğru yürümeye başlıyorum. Yani nasıl desem artık belli bir yaşa gelince insan olmasada yaşar giderim diyor. O sıkıntılı ve üzülme ihtimali olan şeylerden uzak durmaya çalışıyorsun.