Ayrılırken sorun yaratmayan eski sevgili neden zamanla düşman kesilir?

Ayrılırken sorun yaratmayan eski sevgili neden zamanla düşman kesilir, diye soruyorsunuz… Ah, insan kalbinin ne ince hesaplarla, ne gizli yaralarla dolu olduğunu bir bilseniz! Ayrılık anı, çoğu zaman bir sis perdesinin arkasında yaşanır. İnsan, o an güçlü görünmek ister, soğukkanlı kalmayı, "Ben iyiyim," diyebilmeyi bir zafer sayar. Ama ayrılık, bazen bir bıçağın kesiği gibidir; ilk anda fark edilmez, acısı zamanla sızar, derinleşir, yankılanır.

Başlangıçta sessiz kalan, hiçbir sorun çıkarmayan eski sevgili, belki o anda hissettiği kaybı, boşluğu, acıyı inkâr etmiştir. İnsan bazen duygularını hemen kabul etmek istemez; onları bir kutuya koyar, üzerini kapatır, sonra hayatına devam etmeye çalışır. Ama zaman, o kutunun kapağını aralar. Gün gelir, eski sevgili yeni bir hayata adım attığında, belki de hiç ummadığı bir kıskançlık, bir kırgınlık, bir pişmanlık kapısını çalar. "Benim yaşadığım şey hiç mi önemli değildi?" sorusu zihnine düşer. O güne kadar unuttuğunu sandığı acılar birer birer gün yüzüne çıkar ve o noktada düşmanlık başlar.

Bazen de insan, bir ilişkinin sonunu ancak mesafeyle, öfkeyle, hatta nefretle kabullenebilir. Çünkü eğer ayrıldığı kişiye hâlâ dostça bakabilirse, içten içe bir şeylerin tam olarak bitmediğini hisseder. Bu yüzden, sevgiden nefrete giden ince çizgi, aslında kapanmamış bir defterin, bastırılmış bir duygunun yansımasıdır. İnsan kendini kandırmayı bırakıp gerçekten iyileşmeye başladığında, o öfkenin de sönüp gittiğini görür.

Öyleyse düşman kesilen eski sevgiliyi anlamaya çalışmalı mıyız? Belki evet, belki hayır. Ama şunu bilmeliyiz ki, bir zamanlar sevilmiş biri, bir anda düşman olmuyorsa, bu dönüşümün arkasında mutlaka bir kırgınlık, bir hesaplaşma, belki de kendisiyle yüzleşmekten kaçınan bir kalp vardır. İşin sırrı, sadece ayrılığı değil, insanın kendi içindeki eksiklikleri de kabul edebilmesinde gizlidir. Ve bunu yapabilen biri, ne eski sevgiliye ne de geçmişine düşman olur; sadece kendi yoluna, huzurla devam eder.