Aşkınızı sır gibi sakladığınız biri oldumu?

Oldu. Lise yıllarında. Aynı sınıfa düşmüştük lisede dayımın oğlunun baldızıydı daha doğrusu kız arkadaşının kardeşiydi. Önceden tanıyordum zaten de konuşmuşluğumuz yoktu. Tabii doğal olarak bizimkiler öğrendi aynı sınıfa düştüğümüzde dalga geçmeye başladılar. Özellikle dayımın oğlu. Kızı git ayarla falan demeye başladı. O zaman benim de tabii içimde kıpır kıpır bir şeyler oluştu. O zamanlar çok sessiz sakin utangaç birisiyim ben yok falan diyorum sürekli. Kız diyor her gün geliyor seni bana anlatıyor diyor senden diyor bir hareket bekliyor diyor ben de hala yok falan diyorum. Annemlerin falan da haberi oldu bu kızdan tabii ki. Onlar bana güldükçe ben daha da çok utanıyorum daha da içime kapatıyorum kızı. Derken 2 sene geçti ben kızı açılamadım lise bitti. İçimde bir ukte olarak kalmıştır hep.

Kendi meşgalesine ve kendi dünyasına odaklanan insanları seviyorum. Kalplerini mânen güçlendirir, ruhsal bakımlarını ihmal etmez, ucuz meselelerle ilgilenmezler. Klas tavırlıdırlar. Mücadele gerektiğinde en içten şekilde alana atılırlar. Meşguliyet daima şifadır.


Belki de bu yüzden aşk ve sevgi bu kadar değerli… Kolay ulaşılan değil, emekle kazanılan, sabırla korunan her şey daha anlamlıdır. Zorluklarıyla yoğrulunca, güzelliğin kıymeti daha da artar.

hikayenin sonunu yazmama engel çıktı :)