En ama en unutulmaz aşk hikayenizi anlatında yorumlayalım biraz?

Sanaldan tanıştık normalde kimseyle konuşmazdım halbuki. Zamanla sürekli görüntülü de dahil olmak üzere gün içinde durmaksızın konuşmaya başladık. Sonra o zor bir dönemden geçmeye başladı ailevi olarak. Beni uzak tutmak istedi. Ben abayı yakmıştım ama çoktan. Hislerimi ona da anlattım ama yaralıydı yapamam dedi. Canın yanacaksa git durma yanımda ilerlemesin dedi. Ama ben Ne olursa olsun yanındayım bırakmıycam elini dedim. Sonra buluştuk 11 saat yol gittim onu birkaç saat görmek için. O zaöan o da ekstra ısındı bana. İyice samimi olduk arkadaş da değildik sevgili de. Çok gururludur kimseye açmaz kendini. Bana açtı her şeyini. Sonra o daha da zor şeyler yaşadı sağlığı bozuldu falan elini bırakmadım asla. Zar zor da olsa yüzyüze buluştuk düzenli olarak o geldi ben gittim vs. Şimdi 3 seneyi geçti hayatı tam olarak düzelmedi ama elele atlatıyoruz her şeyi. Hala bir adımız yok gücü yok biliyorum ama kendisi sormaya başladı artık biz neyiz diye. Az kaldı ismimiz olacak biliyorum. En sevdiği 2 insandan biriyim ne kadar çok sevdiğini biliyorum hissediyorum. Ben de öyleyim ve sanki asla kopmayacağız. Şimdi mezuniyet baloma kavalyem olarak geleceği günü ve sonrasında aynı şehirde yaşayacağımız günü planlıyoruz. Hayat tuhaf.