Hadi aşk hikayeni anlat bize?

Sevdiğim kişi tarafından boynuzlandıktan sonra biriyle tanışmıştım. Kendini bana farkettiren oydu, bende farkettim. Bulunduğum şehire yeni taşınmış, Birbirimizden hoşlanmıştık, ancak sonra fikirleri değişti, fakat benim hoşlantım belkide hırsım başlamıştı bile. 1 ay kadar irtibatı kestik. Bu sıralar ben, beni tanısa böyle düşünmezdi diye düşünüyordum. Hayallerim gerçekleşti ve tekrar irtibata geçtik.

2 3 ay görüşmeye devam ettik, artık arkadaştık. Bense onu gayette sevmeye başlamıştım yanında bulunmak bile yetiyordu. Yalnız o bana olan ilgisini dile getiriyor, nekadar beğendiğini tekrarlıyor ama sevgili olamayacagımı söyluyordu. Yedik içtik gezdik eğlendik. Yakınlaşmaya başladık herşey istediğim gibi olduğunu düşünürken yalnızca bir fuckbuddy olma aşamasındaymışız, haberim yokmuş. Belki birşeyler yaşadıktan sonra oda kabul eder sevgili olmayı diye düşündüm bende; her kadın gibi. Artık yalnızca böyle görüşebileceğimizi söylemişti, kabul etmedim tekrardan irtibatı kestik. bir süre sonra şehri temelli terketeceğini ögrendim son defa görüşmek istedim, güzelce vedalaştık. O gittikten sonra öğrendiklerim ise benle sevgili olmak istememesinin sebebi sevdiğinden ayrılması, bulundum şehire gelmesi, sevgilisinden ayrılmasıymış. Ve benle yakışlaştığı sıralarda onla barışmış, ve bulundum şehiri terketmeside onla barışmasıymış. Herhalde ben onun aklında İstanbul hatırası olarak kalmışımdır

ahhaha aslinda fazlada ask hikayesi degil ama ilk askimdan anlatiym size.
O köydeki en yakisikli erkekdi süphesiz bende ondan ilk gördügüm an cok tuhaf seyler hissetim... sanki hayatimda cok büyük bir önemi olacakmis gibi bir duygu ki yanilmamisim hahah. Bakisirdik ama konusmazdik. Bundan iki sene sonra yine köydeydim ve ikimiz de cok degismistik o dahada yakisikli olmustu... Tam gitmemden 2 gece önce konusmaya basladik yanima geldi oturdu konustuk damda sabaha kadar. Gittigimde cok üzülmüstüm. Neyse ki internet üzerinden devam etti o bana asik oldugunu söyledi fakat bende o cesaret yoktu aman köylüyü napcan diye tam 2 sene pesimde kostu ta ki benimde onu sevdigimi itiraf edesiye kadar. Hersey cok güzeldi ama tutmadi tam türk dizilerindeki gibi babam ögrendi ve benimle konustu bana cok kirgin oldugnu ve onun bana layik olmadigini üstelik yasimin cok kücük oldugunu söyledi ben babami hic böyle görmemistim cok kirilmisti dayanamadim ve bitirdim ondan sonrasi o bana hep döndü fakat ben geri cevirdim onu sevdigim halde defol sevmiyorum derdim cünkü bunun dogru oldugunu düsündüm. Sonuna geleyim ona artik asik falan olmasamda onun iyi olmasi benim icin cok önemli. Bir sene önce cok kötü bir araba kazasi gecirdi herkes ümidini yitirmisti ama uyandi fakat cogu seyi unuttu... benide :) Böylesi belki daha iyidir ilk kalbini kiran bendim ve o bunu hic hak etmemisti