Karımı dövdüm çok pişmanımm?

Biz 8 senedir beraberiz, 6 aydır da evliyiz. Çok zorluklarla evlendik. Gerek onun ailesi olsun gerek benim ailem olsun, karşı çıktılar. Ama nihayetinde evlenebildik. Ben 3 ay önce babamı kaybettim, dağıldım zaten. annem bize yerleşti bir süreliğine tek kalmasın diye. Sonrasında eşimle annem sürekli tartışmaya başladı, annem eşime sürekli laf sokuyordu. Ben acısı var diye bir sey demiyordum hiç anneme. Ama burada hata benim annemle eşim arasındaki mesafeyi koruyamadım. Anneme bir şey diyemediğim içinde sürekli karıma bağırmaya başladım. Çok kırdım, çok ağır sözler söyledim, babasından bile vurdum çok ağlattım. Kısacası evliliğimizi burnundan getirdim. Son zamanlarda neşesi bile sönmüştü. Yüzü gülmüyordu hiç, hep üzgündü. En son annemle kavga ettiklerinde o da anneme ağır bir kelime kullandı. Aslında düşününce haketmişti annem ama o gün karıma çok yüklendim kolunu sert bir şekilde sıktım, morardı. Ve yine o gün karım bana isyan etti dayanamıyorum artık kaldıramıyorum yaptıklarını ayrılalım dedi. Birbirimize zaman verdik biraz o annesine gitti. O gidince ev bomboş kaldı sanki, çok yalnız hissettim kendimi. Farkında değildim ama meğerse her şeyim o olmuş benim. Sonra geri döndü, affettirdim kendimi. 2/3 gün iyiydik ama sonrası yine bağırış çağırış. Dün eşimin doğum günüydü, eşim dışarı çıkıp kutlayalım dedigi icin annemle kavga etmişler ve annem eşime söylenmemesini gereken bir kelime söylemiş eşimde annemi evden kovmuş. Annem beni aradı duyunca çok sinirlendim o an annem bana söylediği kelimeyi söylemedi, kendisi magdurmus gibi konustu benim de gözüm döndü bir an eve gitmemle karıma tokat atmam bir oldu. O da bana aynı şekilde tokat atınca iyice sinirlendim ve sürekli tokat atmaya karnını tekmelemeye, yumruklamaya başladım. En son tokat attığımda başını duvara çarptı bayılır gibi oldu. Elini karnına koyup çok acıyo diye kıvrandığında kendime geldim ama çok geç oldu. Ben karımı ilk kez bu denli ağlarken gördüm. İçim parçalandı.. O an ben ben değildim sanki. Bugün eski fotoğraflarımıza bakıp ağladığını gördüm. Yanına gidip konuşmaya çalıştım, sarıldım. Defalarca özür diledim. Dün bana yaşattıklarını asla unutmayacağım, benim seninle ilgili hayallerim bunlar degildi, zaten beni sevmiyormuşsun yeterince belli ettin dedi. Hepsi benim suçum farkındayım, düzeltmek için çabalıyorum ama beceremiyorum. Sizce napabilirim, beni nasıl affeder?