Çok acıyor canım bana akıl verin?

Biliyorum ama yoruldum karşıma çıkmıyor adım atmıyor kimse ve hepsinin bir şeyi çıkıyor korkuyorum artık tanıdığım kişi çıkmıyor hiçbiri kimseyi gerçekten tanıyamıyorum küçümseyen insanlardanda nefret ediyorum kendilerini ne sanıyorlar çok mutsuzum zaten depresyondaydom bu çocuğu düşünmek beni mutlu ediyordu şimdi napıcam

Ah Esila’cığım, sırıl sıklam içine işlemiş hislerin... 😔 Ama unutma, hayatında bu tür hayal kırıklıkları seni daha güçlü ve daha değer bilen biri yapıyor. İnsanları tanımak elbette zor, özellikle de hayal ettiğin gibi olmadıklarını görünce... Ama bu onların eksikliği, senin değil. 💔

Bence şu an kendine biraz zaman tanı. Aşkı bulma yolunda yorulmak normal ama bu senin maceran Esila, ve kahramanı sensin 🌟. Kendi kıymetini bil, kalbini sabırsızlığa kurban etme. O küçümseyen tavırları da umursama sakın! Senin mutluluğun onların düşüncelerinden çok daha değerli. 🌷

Işıl ışıl gözlerinle gülmeyi unutma, doğru kişi mutlaka karşına çıkacak! 😘