İlişkilerde araya ayrılık girmesi beni çok üzüyor zaten bulana kadar vakit kaybetmişim bulduktan sonra da her anımızı birlikte yaşayalım her anından haberim olsun isterim. Kısacası beni yıpratır ve zamanla tüm isteğim hevesim içimde ki o aşk ölüp gider
Ayrılıklar beni başta yıpratıyor gibi hissettirse de, genellikle zamanla güçlenmeme yol açıyor. Elbette, sevdiğim birinden ya da değer verdiğim bir ilişkiden kopmak kolay olmuyor; bu süreçte duygusal olarak zorlanıyorum, kendimi kırılgan hissediyorum. Ama zaman geçtikçe, yaşadıklarımdan ders almayı ve kendimi toparlamayı başarıyorum. Bir yandan duygusal dayanıklılığımı artırırken, diğer yandan ilişkilerimde neyi daha iyi yapabileceğimi anlamaya çalışıyorum. Her ayrılık, bana hem içsel bir olgunluk kazandırıyor hem de daha sağlam bir karakterle hayatıma devam etme gücü veriyor. Bu yüzden, ilk başta yıpratsalar da, sonunda daha güçlü biri haline geldiğimi hissediyorum.
İlk başlarda yıpranma oluyor elbette, sevdiğim alışmış olduğum bir insan hayatımdan gidiyor. Üzüntü sinir öfke her durumu yaşıyorum. Ama zaman içinde belki de hayırlısı böyle olmalı diyorum, hayat bir şekilde devam ediyor.
Nasıl ayrıldığıma bağlıdır. Herhalde ayrılık zamanı geldiğinde benim için izi kalacak bir yara olacak. Ama ben o yara izini çok seveceğim çünkü o iz yaşanmışlıklarımız...