Birisini güzel olduğu için mi seversiniz yoksa sevdiğiniz için mi güzeldir?

Görmeden de sevebiliyorum ki, bu durumda sevginin aslında görsellikle ilgisi yok diyebiliriz, sevgi çok daha ötelerde bir duygu, hissiyat. Mesela görme engeli olan insanlar da sevebiliyor, sevmek için görmeye lüzum yok, sevgi hissetmektir görsellikten ziyade. Evet, tabii ki çok yakışıklı, çok güzel kişiler cezbedici gelebilir lakin bunlar beğenidir, hoşlantıdır, arzulamaktır ve gelip geçici şeylerdir, oysaki sevgi derinliklerde yaşanan bir duygu. Görsel olarak beğendiğimiz bir kişiye dair ilk kez görmüş olsak bile değişik düşünceler içinde olabiliyoruz, arzu duyabiliyoruz , tahrik edici gelebiliyor lakin bu sevgi değil işte ki. Sevdiğim için güzeldir o kişi, onu güzel kılan benim sevgimdir. Onu herkesten farklı kılan benim ona yüklediğim anlamdır, bu hepimiz için geçerli. "Sen de gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor"demiş Özdemir Asaf ve Aşık Veysel "güzelliğin beş para etmez, şu bendeki aşk olmasa ''demiş. Ben çok zaman önce bir adam sevmiştim, adam çok çirkindi, böyle söylemem ayıp ama bayıldım adama ama, ona arzu duyuyordum, sokakta yanımdan geçse hiç dikkatimi çekmez lakin tanıdıkça onu farklı hissiyatlar içinde oldum, hep yanımda olsun istedim, hep onunla zaman geçirmek istedim, onun olmak istedim, sıradan bir insandı lakin disiplinliydi, giyimi kuşamı da etkileyici değildi lakin bir duruşu vardı , güven veriyordu, uzun zaman geçiremedik onunla , onun kendinden ödün vermeyişine bayıldım , sert görüntüsünün altındaki yumuşaklığı gördüm, esprik yapmadan komik olabilen birisiydi, doğaldı, komiklik olsun diye de yapmıyordu hiçbir şeyi , yani seviyor olmanın güzellik ya da çirkinlikle ilgisi olmuyor , evet güzel olana bakmayı hepimiz severiz lakin o güzelliğe de alışır insanın gözleri, başlangıçta dış görünüşten etkilenebiliriz lakin sevgiyi sürdüren dış görünüş değildir