Sevginin gerçeği/sahtesi olur mu?

Birini sevmek iki dudak arası söylenen iki kelimeden ibaret bir cümle değildir. Birini sevmek kalben de erdemli olmayı beraberinde getiren güçlü bir değerdir kıymettir. Dolayısıyla birini sevmenin ispatı o kişiye karşı göstermiş olduğumuz ahlaki kalbi ve psikolojik erdemleride birbirinde bir tutum bir davranış olarakta o kişiye sergilemektir. Tabi bu erdemler nedir? Birini sevdiğimizin ispatı, bu sevgimizin sahih olduğu, bu sevgimizin sadakatli olduğunun ispatı, o kişiye vicdanlılık noktasında, iyi niyetililik noktasında, şevkatlik noktasında, hakkaniyetlilik noktasında. Bir olay bir problem esnasında ı ı yıkıcı olmak değil de yapıcı olmakla öfkeden çok sevgiyi , şefkati, merhameti gösterici olmakla, vefakar... ahti vefa duygusunu ön plana koymakla ımm kin kibir gururdan ziyade çabuk affedici olmakla, yani olayı sorunları uzatmadan kaosa dönüştürmeden affedici olmakla, olayları toplamak çözümlemek bütünleştirmek varken yıkmak dağıtmak daha büyük meselelere dönüştrmemekle yani toplayıcı olmakla, kibir yerine tevazu olmakla ve müsamahkar olmakla.. ımm bunlar bir sevginin içerisinde yoksa bu sevgi ne sahihtir ne de o kişiye güttüğümüz sevgi gerçektir. Bir sevginin hakiki olması, bir sevginin kalıcı olması, bir sevginin en önemlisi de dilde değil de gönülde oluşu o sevgiyi yaşarken yaşatırken erdemleri açabilmektedir. Kalbimize aldığımız kişiye de kalbimizin meyvelerini suna bilmektir..