KScanlar giden birinin diğerini ne zaman anlarsınız 💕?

Aslında şöyle bir durum var ki seçenekler çoğaldı, bu sebeple kimse kimseyi çekmek zorunda hissetmiyor kendisini ve "amaaaan seninle mi uğraşacağım" diyerek, "sıradaki gelsin" diyor.. oysa, sıradaki de kendisi gibi bir durumdan çıkmış ve yeni birisi ile konuşmanın heyecanıyla güzellemeler, pohpohlamalar vs yaşandıktan sonra bir önceki ayrılık kararı aldığı konularla tekrar yüzleşiliyor. Bu bir kısır döngü.. çünkü kimse kendi doğruları dan ödün vermeden, konfor alanından çıkmadan, sözüm ona "bireysel özgürlük" uğruna kendisini ve bir çok başka kişiyi de tüketmekten (feda) etmekten geri durmadan her şeyi öldürmeye devam ediyoruz. Tabii ki bu süreç hem kendimizi hem de toplumu tüketiyor.. bana kalırsa, biraz daha özveri, biraz daha anlayış ve empati ile bir çok şeyin üstesinden gelinebilir... Sevgiler...

Birinin değerini genellikle onu kaybettikten sonra anlarız. Yanımızdayken alışırız, varlığı sıradan gelir. Oysa yokluğu, hayatımızda kapladığı boşluğu gösterir. Sessizliğinde bile sesi yankılanır, birlikte geçirilen anılar gözümüzde canlanır. Eksikliğiyle yüzleşince, aslında ne kadar özel olduğunu fark ederiz. Belki de insan, kaybetmeden kıymet bilmeyi tam öğrenemez. Çünkü yokluk, varlığın anlamını derinleştirir. Bir bakarsın, en basit anlarda bile onun eksikliğiyle yüzleşirsin. O zaman anlarsın; o sadece biri değilmiş, hayatının gizli tamamlayıcısıymış.

Gittiyse değer aramam sanırım