Çok kötüyüm ama farkında deilim?

24 yaşına girdim erkek yurdunda çalışıyorum çalışmadım zaman kafamı susturamıyorum birini çok sevdim sözlenmistik 2 sene kadar oldu bitti o da geçmisti aslında yalnız hissediyorum iştahım hiç yok ağlamak istiyorum sürekli kendimi hiç rahat hissetmiyorum kendimi sevmiyorum hep yoruyorum o yüzden insanlar mutlu oluyor ben kenarda izliyorum duzeltemye çalıştım kendimi olmuyor yapmck olamıyorum herşeye içten bakıyorum yatamıyorum sabaha kadar burnum kanıyor sürekli canım bile tatlı gelmiyor bana hastaneye gitmiyorum mideme kahveden sigaradan başka bişi girmiyor yeni birilerini tanımak istiyorum oda olmuyor ben bilmiyorum ama olmuyor böyle Allah canımı alsada kurtulsam yedim bitirdim kendimi düşüne düşüne o ne der işte şu ne düşünür antidepresanda kullanmak istemiyorum kolumu uyuşturuyor kaç sene içtim ben bilmiyorum napicam