Bir erkeğe açılmak ve reddedilmek çok mu kötü? Ortamından tamamen uzaklaşmalı mıyım?

Anladım aslında buna bizzat reddetti denilmez, lâkin doğrudan bir red olmasa da dolaylı yoldan reddi işaret eden bir tavrı hissettiriyor.

Zîra siz teklifinizde açık ve şeffaf biçimde sizden etkileniyorum beraber kahve eşliğinde sohbet edelim demişsiniz.

Buna karşılık onuda size bir ilgisi bulunsaydı eğer, o gün işi olsa dahi sonraki zamanlarda mutlaka size dönerdi.

Açıkçası bunlar meçhuldür, Zîra şundandır veya bundandır gibi bir şey söyleyemeyiz. Lâkin bu tip insan türleri her şeyi muallakta bırakmayı sever, yâni ne kapıyı tam kapatır nede tam açık bırakır.

Bu ise tiksindirici bir kişilik yapısından başka bir şey değildir...

Ben olsam, ve ben insan olan bir insan isem eğer.
Onun benden bir beklentisi olduğunun bilincinde olarak. Ona karşı ilgim ve teveccühüm yoksa eğer ve sevgilim varsa bunu letâfetli bir üslûb ile bildiririm. Eğer evli değilsem sevgilim de yoksa sevgisine karşı incitmemek için reddedip onun üzülmesine şefkatim müsaade etmediğinden öncelik olarak bir arkadaş niyetiyle görüşelim ve birbirimizi zamanla tanıyalım ve tanıttıralım gibi mantıklı açıklamalar yapardım, zîrâ ne olursa olsun karşında ki de bir insan sonuçta bende olduğu gibi ondada hassas duygular bulunuyor.

Yâni herhangi bir zaruret yok ise eğer kapımı çalan samimî her insana kapımı açarım.

Şu zamanda insanlarda şefkat namına zerre miktar bir hissiyat bulunmuyor.

Meselâ sen insanları tanımak ve anlamak istersen şu nükteli misâle bak şöyle ki;
Nasıl görsen bir çiçek tohumu kurumuş, ölmüş cansız ve kokusuzdur. İşte insan der ki bu benim için mânâsız ve kıymetsizdir.
Lâkin şu ahmak insan bilmiyor ki, o tohumun içinde harika kokular saçan ve değerli cevherler bulunan bir sandığın kabuğudur.

Her şeyi maddede arayanların, sevgileri, aşkları ve şefkatleri gözlerindedir, göz ise maneviyata kördür.

Bu arada benim üslûbum ve lisanım biraz farklıdır, umuyorum ki anlıyorsunuzdur.

Aynen de öyledir.. Aynı şey daha önce benim başıma da gelmişti, gerçekten bu tarz insanlar tiksindirici bir huyu ve kişiliği vardır.

Evet onun kişilik yapısı ve anlayış tarzı, bozulmuş fıtratı ve doğruya benzer yanlış mantığı onu doğru kabul ediyor.

Bunun lügat karşılığı kibarlık ve insanlık değildir, vahşîlik ve bedevîliktir.

Yâni öyle yapmak doğru olmaz ve size yakışmaz. Ona yapılması gereken en iyi şey ona karşı lâkayt kalmak, yok saymak, görmezden gelmek ve hangi şartta olursa olsun onunla diyalog ve iletişim kurmamaktır.

Aynen yapman gereken şey de budur.

Eğer yine bir şeyler sormak ve derdini kederini anlatmak istersen bu kapıyı çalabilirsin.