Sevgilime yalan söyledim evlenicez ve huzursuzum?

Onunla alakası yok öyle bir sorunum yok daha beter ona ailem hakkında nereli olduğum nerede yaşadığım hakkında yalanlar söyledim ilişkinin başında çünkü sevmiyorum öylesine konuştuğum için önemi yok duye düşündüm Ama işler bu kadar uzadı buraya geldi sevdim aşığım işin icinden çıkamıyorum iğreniyorum kendimden yüzüne bakamam açıklasam bile onun adına da üzülüyorum evlilik istiyo bahanelerden bıktım çok rahatsızım

Nasıl olucak nasıl soylicem çok rahatsızım üzgünüm çıkamıyorum işin içinden onun yüzüne bakamam utanırım

Offf kafam o kadar karışık ki içsel sıkıntılar başladı ben şu ana kadar evlilik istedim olmuştu sırf bu yüzden uzattıkça uzatıyorum ve kahroluyorum onu çok seviyorum yanında çok mutluyum

Çevresi iş yerine gidiyorum patronu falan hep aynı yalanın içinde öyle biliyo konuşuyoruz falan

Onunla hiçbir alakası yok o konu aklımin işi bile değil tek sorunum bu

İlk konuşmaya başladığımız an sevmiyordum öylesine konuşup biter aklındaydim nereli olduğumu yalan söyledim nerde yaşadığımı ve ailem hakkında o cahillikle yaptım bir hata sonradan sevdim işler değişti bu kadar zaman geçti işin içinden çıkamıyorum ona açıklasam bile kendimden iğreniyorum yüzüne bakamam nasıl olacak nolur yardımcı olun onun adına da çok üzülüyorum çok hevesli evlilik için sürekli bahane bulmaktan canım acıyo ben de istiyorum onunla yuva kurmak hem de çok napicam

O anki duygumu bilmiyorum neden söyledim ben de anlamıyorum sanırım gerek duymadım iki gün sonra görüşmeyiz ne gerek var dedim sanırım ama şu an seneler oldu hala görüşüyoruz ve ona aşığım çıkamıyorum işin içinden bir yandan ona söylesem tepki vermese bile yüzüne bakabilir miyim utanırım nasıl olcak onunla yuva kurmak istiyorum lütfen yardımcı olun

Evet bilmeli çünkü bunca sene oldu onun sevgisine inanıyorum kendime inanıyorum kendime sordum bırak söyleme ayrıl dedim kaç defa yapamadım ona aşığım eminim ve aramızda bazı şeyler yaşandı ve sürekli ısrar ediyo evlenelim neden uzatıyoruz ben de çok istiyorum bu durum beni sıkıntıya sokuyor ve uzak kalıyorum yuva kurmak istiyorum ama yapamıyorum

Çevresi bile aynı yalanı biliyorlar annesi babası utanıyorum iş yerine gidiyorum patronu falan oturup konuştuğumuzda aynısını söyledim

Onunla hiçbir alakası yok ailem ve nerde yaşadığım hakkında nereli olduğum hakkında ilişkimin başında yalan söyledim sevmiyordum bu kadar uzamaz dedim işler buraya kadar geldi iisn içinden çıkamıyorum çok zoruma gidiyor o hevesli evlilik için çok üzülüyorum onun adına ben de çok istiyorum ama utanıyorum söylesem bile yüzüne bakamam iğreniyorum kendimden napicam ben

Ailem hakkında nerde yaşadığımı ve nereli olduğumu yalan söyledim çünkü ilk konuştuğumuzda onu sevmiyorum kendime dahi yakıştiramamistim konuşmayız zaten diye düşündüm öyle bir durumun içine girdim ama şu an o kadar üzülüyorum pişmanım kendimden nefret ediyorum onun adına da üzülüyorum evlilik istiyor ve ben bahaneler uretmekten yoruldum nereye kadar çok pişmanım açıklasam bile nasıl yüzüne bakicam