Birini seviyorsak ve onun bizi sevmesi mümkün değilse yine de söylemeli miyiz?

Sana yardımcı olabilcek bi hikaye anlatayım. Cocuga donem basından beri takıntılıydım. Sonra yılbası gecesi geldi. Dedim nolcaksa olsun anasını satayım. Arkadasa sordurttum benim hakkımda konusması icin. Cocuk benden hoslanmıyormus, hatta benim ondan hoslandıgımı ogrenene kadar benim varlıgımı bilmiyormus bile oyle soyliyim. Sevgiliyken de hep aynı seyi söylerdi. Neyse cocuk bundan sonra bana yazdı. Sohbet ettik konustuk derken sevgili olmusuz. Sunu da ekliyeyim, bu devirde erkegin baslattıgı iliski hic yurumuyo. Yazanlar ya amcıdır, ya exini unutmak icin konusur, ya cinsel anlamda yararlanmak ister. Bu tiplerin hepsinden gectim artık. O yuzden kızlar baslatınca daha uzun gidiyor cevremde de ornekleri var hep. Kendimden de bu hikayeyei ornek verebilirim. Cocuk asırı ciddi olmustu benle ama benim ilgim azalmıstı falan fıstık. Öyleli iştee