Size bi şey sorabilir miyim?

Az bi sürede tanımıyorum 2.5 yıl oldu. Ne olursa olsun ona olan duygularım bitmiyo. Sevildiğimde oldu bende hoşlananda oldu ilgi gösterende oldu ondan sonra 3 4 erkekle konuştum onlar benden hoşlandı çok güzel davrandı ama ben uzaklaştım çünkü içime öyle bi yerleştiki o kadar içime siniyo ki ben ona çok bağlanmışım onunla yeni tanışdığımda sana alışırsam gidersin korkuyorum dedim bana gitmeyeceğini söyledi dil döktü çok nazıma oynadı bana o kadar güzel davrandı öyle büyük hayaller kurdurduki her şeyin onunla güzel olucağına inandım ben senin artık yanındayım dedi güvendim rahatladım hem sevdim. şu an biri gelse yine öyle sahiplense istemem çünkü o adamda bulduğum tek o değildi bana her şey verdi biranda da her şeyi çekip aldı elimden içimdeki bu yarayı onaramıyorum beni yarım bıraktı onsuzluğu düşünemiyorum ben bu kadar sevdiğim bi adamı canlı kanlı karşımda görmek istiyorum onun varlığını hissetmek benim için herşeye bedel

Ben hep öyle gidiyordum ama o zorunda bıraktı. Mesela flört dönemimizde bi süre sonra yazmamaya ihmal etmeye başladı. Ben buna isyan ettiğimde bana çok yoğun olduğunu, zamanının olmadığını söyledi. Ama insan çok değer verdiğine mutlaka zaman ayırır dedim. Evet öyle. Sevgilim olsa ben de ona zaman ayırmaya gayret ederdim çok yoğun olsaydım bile. Ama öyle bi durum yok dedi. Yani artık bana zaman ayırması için onunla arkadaş gibi değilde sevgilisi gibi konuşmam gerekiyordu. Ben zaten ondan hoşlanmıştım sadece korkularım vardı. Ama o çok ikna etti ben de kalbimin en zayıf yönüne kadar tüm kapılarını açtım tamamen güvendim dünyam oldu. Onu bu yüzden her zaman en derinlerimde hissediyorum aynı tendeniz gibi hissediyorum ruhuma kadar sindi. Ben bu insanı nasıl içimden çöküp atabilirimki