Görücü üsulü evlilik hakında ne düşünüyorsunuz?

Ya aslında çok mantıksız bir şey değil bence. Tanışmaya vesile olan yollardır sadece. Mesela atıyorum ikimizinde sevdiği bir abla var. Ama biz senle tanışmıyoruz. Sana diyor ki o abla "rijit diye biri var tam senlik tanısan çok seversin sizi bir tanıştırayım" aynı şekilde bana da tatlınuru yakıştırıyor. Çünkü seni de beni de az çok tanıyor ve olabilme ihtimalini tutturabiliyor. Ve biz tanışıyoruz "oha ne alakayız biz" gibi bir durum olmuyor genelde. Genelde cidden yakın çıkıyorlar en azından çoğu şey iyi gidiyor benim gözlemim öyle. Tabi öyle bir ablamız var mı şahsen yok hshfhshdyshdh

Görücü usulü denilen gelenekte bile aslında alınması gereken iyi bir ibret var. O da sana uygun nasibinin bulunmasının bu yolla kolaylaşması. Fakat Yaradanımın izniyle bunu görebiliyorum ki bu gelenekte yanlış anlaşılan bir husus da var. O da şu:

Nasibindeki olan insan kimse o an onu hissedersin. Sezgilerin bile sana "İşte o." der. Sezgilerini harekete geçirmeyen hiç bir insandan aslında tam da bu yüzden, dünyalar meleği bile olsa hayır bekleyemezsin. Çünkü illahaki bir taraf ilgisiz kalacaktır. Sonu böyle biter. Görücü usulünün negatif yönü de bu işte.

Dolayısıyla nasip, zorlanmamalı. Zorlanmaz da. Nasibindeki insan zaten doğru zamanda doğru yerde Yaradanımın izniyle karşına çıkar ve o olduğunu anlarsın. En kötü şartta bile. Karşılık bile beklemeden öyle bir insana sevgi duyuyorsan olay bitmiştir. O senin zaten nasibindir. Bir de insanların genel olarak anlamadığı hakikat şu:

Ruh ikizlerinin her zaman kavuşması gerekmez. 🙂