Yalnızlıkla barışmalı mı?

en sonki sevgilim 2-3 yıl önce oldu arada çok kısa süren flört bile denmicek durumlar yasadım ama hiçbiri ilerlemedi. simdiki erkekler benim neyi sevip sevmediğimle ilgilenmiyor kendi ilgilendikleri alanlardan bahsedip bunlar hakkında konusup benim onlara katılmamı bekliyorlar. Ben de durumlar böyle olunca kendimi geri çekiyorum beni merak etmeyen birine kendimi anlatmayı sevmiyorum sorulmadan neden anlatayım çok gereksiz görüyorum artık. belki dr karsıma beni gerçekten önemseyen biri çıkmamıştır ama sıkıldım ve yoruldum yalnızlıktan da sonuçta ben de insanım benim de istediğim seyler var ama sürekli su an baskasıyla da konusuyor olabilir düşüncesi beni çok rahatsız ediyor insanlar neden sadece bir kişiye odaklanamıyor bu kafa yapısında olmayan çok az erkek kaldı hep bu gider ötekisi gelir kafası benim güvenimi hevesimi alt üst ediyor yoruyor. yani ben iki günlük bi insanken tabiki de bunu bekleyemem birinin sadece bana odaklanmasını ama ben kendim her gün herkesle flörtleşmiyorum iletişime geçmiyorum karsımdakinden de bunları bekliyorum ama bu döneme fazla beklenti sanırım

Yalnızlıkla barışmalı mı?
Cevapla