Affetmek, gerçekten güçlü bir sevginin işareti midir yoksa daha büyük hayal kırıklıklarına davetiye mi?

olaya ben şu açıdan bakıyorum, affetme insanın ruhani olarak rahatlaması ve kendi içsel dünyası için çok önemlidir... Olumsuz düşüncelerin insana ne kadar zarar verdiğini çok iyi biliyorum.

Bir diğeri ise bu daha mühim biz ne kadar büyük günah işlersek işleyelim ne kadar kötü olursak olalım bir af dileme ile Allah'ın merhametine sığınıyoruz ki bunca şeye rağmen affedebiliyorsa biz kulları olarak bir kulu affetmek de bu kadar büyüklenmemeliyiz kesinlikle...

Her insanın içinde Allah'tan bir parça olduğunu düşünüyorum ben o yüzden bize yakışan affedici yaklaşım sergilemektir.. aramızda ne geçerse geçsin ne yapmış olursa olsun affetmediğim bir tane bile insan yok bu dünyada...

Elbette, metninize mümkün olduğunca sadık kalarak düzenledim. İşte düzenlenmiş hali:

Affetmek konusunda, kendimce bazı durumlarda affedici olamıyorum. Bunu isteyerek ya da bilerek yapmıyorum. Örneğin, "Çocuklarım için çok zor durumda kaldım" bahanesiyle, aslında kendi zorluğunu çocuklarının zorluğuna tercih ederek onları terk eden birini… Ya da yaşlı anne ya da babasına, yardıma muhtaç hallerinde bakmayan, onları terk eden insanları…

Bir de, bir zamanlar "Aklım çelindi, sevdim" diyerek evlenip, sonra "Sevgim azaldı, kayboldu" bahanesiyle eşini aldatarak onursuzluğunu sergileyen, bunu da sanki insana yakışır bir durum gibi gösterme çabasıyla insanın en aşağılık halini yaşayan kişiler var. Bir de tüm bunları, önemli bir şey yapmış gibi sunan aldatıcı insan müsveddeleri…
Yaşamak ve özgürlük adı altından başka ülkelerin toprağını işgal etmek için insanları öldürenleri
Ben böyle insanları, hangi insani gerekçelerle affedebilirim ki?

Affetmek bir insanı fazlasıyla yorar seven insan affeder affeden insan seviyordur derler ama sonuçları yıkıcı olabilir, çünkü affetmek için bahanelere ihtiyacın olacaktır kendini kandırmaya mutluymuş gibi yaşamaya çalışacaksın, bu gerçekten yorucu ve zor bir durum, bana affedecek kadar büyük bir yanlış yapılmışsa asla affetmem ona vereceğim en büyük ceza bensiz kalmasıdır.