Birini uzaktan bile olsa derin duygular ile sevebilmek marifet mi hastalık mı?

İkisi de diil, gerçek duygu. Şimdi milletin aklına marsta kolonilestikten sonra marstan sefgili yapabilerek uzak mesafe ilişkisi aklına gelmiştir ("Uzak mesafe ilişkisini düşündük de marstan sefgiliyi düşünmedik olom" dicekler, demesinler sjdjdj)

Ben daha başka bi örnek vercem. Mesela birini sefiyosun, yakın mesafe iliskisi. Sonra bu diyo ki "Hey aşkım ben bi gidip çevredeki lokantalara bakçam, bu akşam sana da süprisim var". Sonra bu gidiyo, akşama doğru LAAAPS diye kocman bi tır çarpıyo. Adam kan revan içinde allam, ölcek. Neyse ambulans geliyo. Bunu hastaneye yetiştiriyolla. Aileye haber veriliyo. Savcısı polisi ifade alıyo falan fişman. Doktorlar "sağlam geçirmiş tır, her şeye hazırlıklı olun" diyo, aile ciyak ciyak haklı olarak (uu kinaye yaptım). Neyse ameliyata alıp sakatatlarını toplayıp dikip overlok çekiyolar. Doktor gelip diyo ki "Ameliyat iyi geçti", millet coşuyo tabi ama bakıyolar doktor somurtuyo. Doktor ne dicek derken "Yaşicak ama komada, ne zaman çıkar bilemeyiz ama 2 3 sene minimum komada kalcak" diyo, sonra aile yine ciyak ciyak.

Şimdi naalaka diceksen alaka şu. Uzak mesafe iliskisine zor diyenler "yiyişip sevişemiyoz yhaa uff" diyo, ama uzakta sağlıklı olduğunu ve bigün kavuşacağını biliyo. Uzaktan birini sevebilmek bu yüzden ya gerçek sevgidir ya da ilgi manyaklııdır. Ama ilgi manyaklıı sorunun dışına taşıyo o yüzden bahsetmeyelim. Yani senelerce komada kalcak bi manitayı da sever gerçekten seven biri diye düşünüyom kısaca djdjdj