Sevmekten vazgeçip bıraktığınız oldumu?

Aynen kardeş katılıyorum aynennnn ve bu beni fena hâlde bıktırdı.
Bazen dünyadan ve hayattan soğumama bile sebep oluyor.

Tipine, endamına, boyuna, posuna bakıyorsun öfff bu nedir bee Allah yaratmıştır, donatmış da donatmış diyorsun;
Muhabbet ederiz, şakalaşırız, güleriz, eğleniriz, yeri gelir dertleşiriz, ağlarız, çocuklarımız olur onlar için yaşarız, kısaca hayatı paylaşır doya doya yaşarız diyerek hayallere dalıyorsun bu vahşet-ül dehşetini arz-ı endam eyleyen dişi cinsiyet karşısında.

Ama sonra bir bakıyorsun ki pööeehh mevzu hiç de öyle dışarıdan göründüğü gibi değilmiş.
Yazık diyorsun o hayallere, bu güzelliğe ve aldanıp da verilmiş zamana ve emeğe.

O yaptığı saçma sapan nazlar, tripler, bi haller bi şeyler seni dünyadan soğutup bütün dişilerden nefret ettitecek boyuta getiriyor 7 yaşındaki çocuğun aklında gördüğünü bunda göremeyince.
Neyse ya içim şişti gene bak gece gece

Evet, zaman zaman sevmekten vazgeçmek ya da bir ilişkiyi bırakmak zor olabilir. İnsanlar genellikle duygusal bağlarla, beklentilerle ve umutlarla ilişkilere bağlanırlar. Ancak bazı durumlarda, bir kişi kendini daha iyi hissedeceği ve daha sağlıklı olacağı bir karar almak zorunda kalabilir.

Bazen bir ilişkiyi sürdürmek, her iki taraf için de daha zararlı olabilir, çünkü duygusal ya da mental olarak tükenmiş hissedebiliriz. Bu tür durumlarda, bir noktada sevmekten vazgeçmek ve ilişkiden uzaklaşmak, kendi iyiliğimiz için gerekli olabilir.

Özellikle birinin hataları, güven kaybı, sürekli mutsuzluk ya da dengenin bozulması gibi durumlar, duygusal olarak uzaklaşmamıza ve vazgeçmemize neden olabilir. Sevmek, bazen insanlar için büyüme ve iyileşme sürecinin bir parçası haline gelir. Kendi mutluluğumuzu ön planda tutmak, duygusal sağlığımızı korumak da en önemli şeylerden biri.