Sevgilini sürekli haklı bulmak, empati mi yoksa kendini hiçe saymak mı?

Sevgilini sürekli haklı bulmak, ilk bakışta empati gibi görünse de, aslında daha derinlemesine incelendiğinde hem empatiyle hem de kendini hiçe saymakla ilişkilendirilebilecek karmaşık bir durumdur. Karşı tarafı anlama çabası: Sevgilini sürekli haklı bulmak, onun duygularını anlamaya çalışmak ve ona değer vermek gibi görünebilir. Bu durum, ilişkinin sağlıklı bir temelde inşa edilmesine katkı sağlayabilir.
İlişkiyi güçlendirme arzusu: Sevgilinin haklı olduğunu kabul etmek, tartışmaları önleyebilir ve ilişkinin daha huzurlu olmasını sağlayabilir. Bu da ilişkiyi güçlendirme arzusuyla bağdaştırabilir. Kendi düşünceleri ve duygularını görmezden gelme: Sevgilinin her durumda haklı olduğunu düşünmek, kendi düşüncelerinizi ve duygularınızı önemsemediğiniz anlamına gelebilir. Bu durum, uzun vadede mutsuzluğa ve kızgınlığa neden olabilir. Sınırlarını belirleyememe: Kendi sınırlarınızı koymakta zorlanmak ve her zaman karşı tarafın isteğini ön planda tutmak, sağlıklı bir ilişkinin unsuru değildir.
Dengeyi kaybetme: Bir ilişkide her iki tarafın da haklı olduğu durumlar olabilir. Sürekli olarak bir tarafın haklı olduğunu düşünmek, ilişki içindeki dengeyi bozar.

Insan ilişkilerinde empati yaparak yaklaşır burası böyle ama empati ile yaklaşırken her zaman karşı tarafın da haklı olamayabileceği durumlar olabilir o zaman insan kendini inkar etmemeli. Sürekli haklı bulmaktan ziyade doğru olanı adil olan ne ise onu yapmak gerekir diye düşünüyorum. Çünkü insanlarda ve sürekli haklı ol ma dürtüsü olabilir o yüzden bunu yaşatmamak gerekir çünkü bu sefer hep haklıyım der en ufak bir şey de sizin tepenize çıkmaya çalışırlar. Ama dediğim gibi bir insan haksızsa haksız olduğunu yanlış yaptıysa özür dilemesi gerekliliği erdemli bir insan olmanın en önemli kurallarından bir tanesidir benim prensiplerimden de ayrıca budur. İnsan kendi de inkar edemez inkar ettiği zamanda bu sefer İnsan kendi onurundan bir şeyler kaybediyor ona da gerek yok.