Neden çevremde benimle konuşacak birini bulamıyorum?

Gayet efendi düzgün bir insanım. Ama ne yaparsam yapayım ne denersem deneyeyim bir türlü benimle konuşacak birini bulamadım. Dışarı çıkıyorum dolaşıyorum hep insanlar arkadaşlarıyla veya sevgilileriyle kafelerde veya lokantalarda vakit geçirirken ben tek başıma öylece oturuyorum. Bu da beni cidden kötü hissettiriyor. Biriyle konuşmayı denesem ya umursamıyor ya da kaba veya nazik bir dille benimle konuşmak istemediğini söylüyor. Şimdi bana "hasta" diyebilirsiniz veya "git bir tedavi ol" diyebilirsiniz ama ben ne hastayım ne de bunun gibi bir şeye ihtiyacım var.

Bir de şu var. Ben ne zaman bu konuyu açsam "yalnızlık güzel bir şey kanka sen çok kafaya takıyorsun" diye yalnızlığı güzellemeye çalışan insanlar oluyor. Yalnızlık hiç güzel bir şey değil.

Bana acımanızı istemiyorum. Ezik bir insan değilim gayet kendime yetebilen bir insanım ama bir yere kadar. Sadece bu durumdan kurtulmak istiyorum hepsi bu.