Sadakatsizlik sizce asırlar boyunca devam mı edecek?

Aşk cinsellik değildir. Çünkü cinsellik romantizm gerektirmez.
Eğer iki insan birbiriyle sadece cinsellik için beraberlerse ona aşk diyemeyiz.
Ancak cinsellik nasıl kimilerince ihtiyaç olarak tanımlanıyorsa romantizm de bir ihtiyaçtır bence.
Romantizm ihtiyacından doğan beraberliklerde genelde aşk olur.
Bana kalırsa ilişkiyi doğru tanımlamak çok önemli. Eğer iki insanın da birbirinden romantizm beklentisi varsa başkasıyla olmak kesinlikle aldatmaktır.

Şahsi fikrimi de eklemek isterim: Biz hayvan değil insanız. O yüzden insana yakışır davranmalıyız. Hayvanlar gibi kızgınlık dönemi de olmuyor bizde. O yüzden kendimizi ya da karşı şahsı sadece bir et parçası olarak görmemeliyiz. Kendimize de et parçası gibi davranılmasına müsadere etmemeliyiz.

Sevdiğinden sıkılmaz. Ama sevmeyi bıraktığında sıkılabilir.
Samimi sevgide sıkılma söz konusu olmaz.
Bence insanlar sevginin gerçek değerini kavrayamadığı için böyle davranıyor. Erişebilir olan şeylere değersiz muamelesi yapılıyor. Aslında sevgiye ve sevdiğimiz insana erişebilmek şanslı olduğumuzu gösterir. Ama kıymet bilmeyince "Yok sıkıldım, yok bunaldım..." başlıyor.
Özellikle son dediğine kesinlikle katılıyorum. Sevgi ve sevgili arzu nesnesi değildir. Ama arzu nesnesi muamelesi yapılıyor. Bazı insanlar birini sevdiği için hayatına almıyor, sırf hayatında biri olsun istiyor. Bunu en çok "Herkesin sevgilisi var, benim neden yok?" cümlesiyle görüyoruz bence. Bu şekilde düşünerek sevgiye ve sevgiliye arzu nesnesi muamelesi yapılıyor. Elde edildiğinde ise arzu nesnesinin artık arzulanmasına gerek kalmadığı için değersiz geliyor.

Ben ayrıca inançlı biriyim. İşin dini boyuta baktığımızda bu zaten affedilemez.