Aşk hayatınızda sürekli fedakarlıklar yapar mısınız?

"Bana göre aşk, karşılıklı bir denge olmalı ama hep fedakarlık yapan taraf ben oluyorum gibi hissediyorum. Sürekli ben çabalıyorsam, bir yerden sonra bu durum beni yıpratıyor. Fedakarlık tek taraflı olmamalı; ben veriyorsam, karşımdakinden de aynı çabayı görmek istiyorum. Yoksa bu ilişkiyi nasıl 'biz' diye tanımlayabilirim ki?"

Aşk hayatımda sürekli fedakârlık yapmam… ama gerekince yaparım. İnsan gibi söyleyeyim:

Benim için fedakârlık, her şeye “tamam” demek ya da kendimi yok saymak değil. Ama sevdiğim insanın hayatında bir şey zorlaşmışsa, yorulmuşsa, morali bozulmuşsa… otomatik olarak biraz esniyorum. Bu “zorunluluk” gibi değil; içgüdü gibi.

Mesela kendi zamanımdan çaldığım çok oldu. Planlarımı iptal ettiğim, uykusuz kaldığım, onun rahat hissetmesi için kendi konforumu arkaya attığım günler oldu… ama bunların hiçbirinde “Keşke yapmasaydım” demedim. Çünkü sevdiğin biri için yapılan şey fedakârlık gibi durmaz.