Aşk, birini tamamlamak mıdır yoksa kendini bulmak mı?

Bence şöyle; İki yalnızın yalnızlığını birleştirmesidir. Aşkın ortasında kendini bulup daha önce yaşamadığı duyguları yaşayan, yıllarca ailesine özlem duymuşluğun birden kaya kadar sağlam, gözleri tutkuyla şevkat arasında gidip gelen bir erkek tarafından doldurulmasıyla tamamlanmış hissedersiniz.. Hayatınızın en büyük eksikleri aitlik sahiplik arası duygular o adamda ete kemiğe bürünür.. Kendine ait, tanındığı, herkes tarafından sevildiği bir mahallesi vardır.. orada doğup büyümüştür aidiyet onun yaşam biçimidir.. Onu görünce selam veren esnaf, onu çok seven akrabaları arasında birden yer bulup sevildiğinizi anlarsınız.. Bu sizi başta alışıp kaybedersem korkusuyla titretir.. daha sonra yanından hiç ayrılmak istememeye başlarsınız.. yıllarca sizi siz yapan eksiklikleri sabırla belki farketmeden doldurmaya başlar.. Belki yalnızlığı bilmez çünkü yalnız kaldığını zannetse de hep etrafında tanıdığı insanlar, o zarar gördüğünde yardımına koşacak sevenleri vardır.. Çocukluğunda bir yerde yıllarca oturup da kapının hiç çalmadığı anne babanın çalıştığı, bütün gün yalnız kalıp kendi kendine soba yakmaya çalışırken is içinde kömüre batmış halde akan göz yaşının, hasta olduğunda ilaç getirenin olmamasının, ailece geçirilen 3 kişilik bayramların eksikliğini belki bilemez.. Yapayalnız sokakta üşüyen kediye sıcak yuva verip sonsuz sevgiyle etrafını çevirip sahiplenmenin ne olduğunu gösteren insanı kaybetme korkusunun ne kadar sancılı olduğunu bilemez.. Yıllarca beklenip gelmeyen adamın büyüttüğü kız çocuğunu, kök salmış çınar gibi yerinden kıpırdamadan hep yanında olma vaadiyle ne kadar mutlu ettiğini bilemez..

Çok sevilir, bakarken insanın içini titretir, eskiye dair ağzından dökülen tek cümle, tek bir arkadaşı, tek bir yazısı kızı kahreder, giderse diye, kapanan yaraları büyüterek açarsa diye sakınılır, gözden sakınılır.. tamamlanmış olmaktan kurtar beni sözünü silip tamamlamak için uğraşırken kıskanılır, delicesine..

İkisi birden … ruh eşi derler ya sanki o kişiye kavuşmuş gibi tamamlanmak aynı zamanda saf bir sevginin yeşermesi belki de yeşerebilmesi