Kısmetsiz olmak?

30 yaşındayım okudum ama atanamadım , iş çok aradım kısa süreli şaçma işler oldu ders çalışcam diye evlenemedim de. Şimdi aile evinde fazlalık gibi yaşıyorum ailem bişey demiyo ama komşu akraba vs hiç susmuyo. Evde durmamak için kurslara gidiyorum iş için de bi faydası olur belki diye ama umudum yok. Evlenemiyorum da hayatta bi kere bile sevilmedim hep flörtte kaldı. Şimdi hiç olmuyo çevremde erkek yok çünkü anca uygulamalardan tanışıyorum onlardan da bişey çıkmıyor. Evlensem en azından milletin dırdırını çekmem çocuğum olsaydı onu büyütürdüm onunla ilgilenirdim. Okuldan sonra bütün arkadaşlarım iş KPSS ile uğraşmayıp evlendi çocuk yaptılar. O kadar pişmanım ki atama diye tutturduğum için … keşke okul bitince evlenseydim o zaman çalışmıyo olmam batmazdı millete.. o kadar emek harcadım karşılık alamadım buna mı yanıyım , suçlu muamelesi gördüğüme mi yanıyım … . Yaşamaya utanıyorum , dışarı çıkmaya utanıyorum sohbet etmeye utanıyorum iş konusu yüzünden. Hayatım mahvoldu aklıma kötü şeyler geliyo artık.. napıcam nası düzelecek?