İlişkide mutsuzluk ve stres?

Öyle deme. Ben onda kusur bulmuyorum. Eskiden onun kıymetini bilemedim. Sürekli bana masum masum iltiflarıma sevinirdi, şımarırdı. Benimle çok mutluydu, bende onunla mutluydum, ama o eski anlarda ona kızdığımda oldu üzdüğümde oldu. İlişkimizin 1. yılına yeni girdik ve 4 eylülde bana ciddi anlamda ayrılmak istiyorum dedi. İltifatların yeterli değil dedi bana. Gerçektende o aylarda ona çok ilgisiz davranıyordum. Kıymetini bilemedim. Beni mutlu etmiyorsun, güven vermiyorsun dedi. Ve ilişkimiz sanal. Ona ses falan atmıyordum. Yüzümüde bilmiyordu. Ona yüzümü ve sesimi attım. Lütfen gitme kendi canıma kıyarım dedim. O aylarda öyle sürekli ayrıl-barış döngüsüne girdik. Eylül, ekim derken ona sürekli iltifat etmeye çalıştım sevgimi belli etmeye çalıştım. Bunu 12 kasımda yazıyorum.1 hafta önce falan ona onlarca mesaj attım. Artık senin eski mutluluğunu çok özledim falan diye eski ilişkimizi eski şımarıklığını geri istediğimi söyledim. Bağırarak, hıçkırarak ağladım. Özür dilerim lütfen üzülme dedi. Beni teselli etti. Şu anda ilişkimiz güzel. Ama sorun bende. Ona sürekli resimler çiziyorum. Oyun oynuyoruz iltifat ediyorum 7/24. Fakat eski mesajlarımız aklımdan çıkmıyor. Özellikle sabahları ağlama krizlerine giriyorum akşama kadar. Her şeyin nedeninin ben olduğunu düşünüyorum. Eskisi kadar mutlu olamasak ta, onu kaybetmekten çok çok korkuyorum.