Yaklaşık beş senedir tanıdığım bir kızla, bir senedir sevgiliyiz. Yirmi altı yaşındayım ve olgun ciddi bir ilişkimiz vardı. Kafamız, beklentilerimiz birbiriyle çok uyuşuyordu. Çevremdeki kızlar düzgün olmadığından dolayı güven problemim vardı. Bu yüzden ilişkiden hep kaçınıyordum.
Ta ki o kızdan hoşlanana kadar. Sevgilim çok düzgün, dürüst bir insan aslında. Hani derler ya, ‘tam evlenilecek kadın’; işte öyle biri. Hiçbir erkekle konuşmuyor, bunu ben dayatmadığım halde kendisi tercih ediyordu. Ben bir konuda rahatsızlık duyarsam, durumu tekrar etmemek için hemen dikkate alıyordu. En ufak bir hatasında bile üzülüp pişman oluyor, beni kaybetmemek için özür diliyordu. Bana karşı annelik içgüdüleriyle yaklaşıyordu; sürekli "Kalın giyin, kahvaltı yap" gibi uyarılarda bulunuyordu (kahvaltı yapmayı hiç sevmem). Hastalandığımda telaşlanıyor, ilgisini eksik etmiyordu. İlk defa cidden bir kızla evlilik hayali kuruyordum. Düğünümüzü, evlilikte yaşayacağımız evi konuşuyorduk, hayallere dalıyorduk. Birbirimize çok değer veriyorduk; her şey güzeldi, onu çok aşıktım, o da bana çok aşıktı.
Ancak bu sabah her şey değişti. Sevgilim genelde benden bir şey saklamaz, yalan söyleyen biri değildir. Fakat sabah konuşmamızda, geçmişine dair bir gerçeği açıkladı ve tam anlamıyla şoka girdim. Bu benim için bir travma oldu diyebilirim. Bunları duyunca elim ayağım titredi, başım döndü, gözüm karardı.
Sevgilim 1 yıl önce yasakli madde kullanıyordu. Bundan haberim vardı. Haberimin olmadığı kısım; Sevgilimi buna kötü arkadaş çevresi alıştırmış. Sevgilimi tehdit ediyorlarmış ve o da korkusundan bir şey yapamıyormuş. Bir gün madde etkisindeyken, 15 erkek sevgilimin cinsel organını ve göğüslerini ellemiş. Sevgilimin arkadaşı gelip kurtarmış. Bu olay biz sevgili olmadan 1 yıl önce oluyor, o zamanlar ilişkimiz yoktu.
Kızı üzmeden ayrılmak istediğimi söyledim. Kız da, "Artık madde kullanmıyorum. Kötü arkadaş çevrem de yok. Her şeye özen gösteriyorum. Kendimden iğreniyorum, sana hak veriyorum ve seni kaybetmek istemiyorum. Bu yüzden söyleyemedim sana" dedi.
Şimdi bana "Geçmiş geçmişte kaldı.", "Geri kafalısın", "Kızın suçu yok" diyeceksiniz. Evet sevgilimin tek suçu; kötü bir arkadaş çevresiyle beraber olmasıydı. Ama ben çok takıntılı ve kıskanç biri olarak bunu kaldıramıyorum. Yani bu olay aklımda sürekli duracak, beni içten içe yiyecek ve mutlu bir ilişki yürütemeyeceğim.
Ne düşüneceğimi, ne hissedeceğimi bilmiyorum. Onunla ayrılmak mı doğru olur, yoksa bu gerçeği göz ardı edebilir miyim? Bir yandan geçmişini ardında bırakmış ve hayatını düzene sokmuş birini yargılamak istemiyorum; diğer yandan bu konuyu kafamda aşmak da aşırı zor. Lütfen, ne yapmam gerektiği konusunda bana fikir verir misiniz?"
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer