Aşk İlişkileri

Ne yapmalıyım Evliliğim çok kötü?

  • Biz eşimle akrabayız ama severek evlendik. Birbirimizi hiç tanımadık. Çünkü aileler biraz kopuk şekilde yaşadı. Sevgili olduğumuz süreçte birbirimizi tanıdık ve aşık olduk. Eşim biraz karamsar, sürekli olarak bir depresyon modu içinde. Hiçbir şey onu mutlu etmiyor. Sürekli olarak keyifsiz hayatta onu mutlu eden bir şey olmadığını söyler. Psikiyatrik ilaçları düzenli olarak kullanır.(modu yükseltir, stresini azaltır diye) Bir teşhis yoktur. Kendisi diş hekimi olduğundan ötürü bu konulara biraz hakim bu yüzden istediği ilaçları doktora söyler ve kullanır. Bir ilgi alanı yoktur. Saatlerce tek başına müzik dinleyebilir, arada bir kitap okur ve sürekli olarak tıbbi konular, psikolojik konular, felsefik konular konuşmak ister ve bunun üzerine düşünmek ister. Bireysel yaşamı daha çok seven biri. Bunun yanında özgüveni olmadığını, başlarda yalnızlık korkusundan, (şimdi tek başıma da kalabilirim. Diyor.) aşağılık kompleksi içinde olduğunu, içe kapanık biri olduğunu sürekli olarak vurgular. Ben dışa dönük hayatı seven, onu severken de çok abartan, resim yapmayı opera dinlemeyi daha çok pozitif olarak duran taraf benim. Onu dört gözle bekleyen sürekli bir şeyler yapmak isteyen, Onunla sohbet etmek, dışarı çıkmak gibi şeyleri seven biriyim. Bireysel yaşamı da seviyorum ama biriyle yaşamaya daha uygun kişi benim. Ayrıca sağlık teknikeriyim henüz atanmadım. Gelelim ilişkimizin boyutuna…Eşim sakin biridir ben daha çok tepkili ve sinirli Olaylar karşısında büyük tepkiler veririm hem sevinçli hem üzüntülü konularda. Eşim olaylar karşında hep sıradan bir durum gibi olaylara tepki gösterir. İlişkimizin sevgi boyutu daha sevgiliyken bile eşim sürekli sevgisinin az olduğunu söylerdi. Ben de onu hep çok severdim. Evlendik. Sıradan bir hayat içine girdik. Küçük bir yerde yaşıyoruz ve herkes birbirini tanır. Eşim insanları önemser bu yüzden sürekli olarak insanların düşüncelerine göre hareket etmek zorunda kalır. Bana çiçek alırken utanır. İki yıl evliyiz ve iki kez tek çiçek aldı. Sürekli olarak bir beklenti içindeyim ve ilgi istiyorum yedi yirmi dört evin içindeyim konulabildiğim tek kişi o ama işten eve gelir ve sus pus olur kendi kabuğuna çekilir sanki iki ev arkadaşıyız onunla cinsel hayatımız ilişkimizden daha iyi. Sürekli olarak bana senle tartışmaktan sıkıldım. Buradan çıkana kadar beni sabret. Ben de tükendim. Ben buyum istersen kabul et gibi şeyler söyledi. Her tartışma sonrası boşanmadan söz eder. Ben de artık yoruldum. Boşanmam gerekiyorsa boşanalım diyorum. Ama boşanmaktandan da korkuyorum. Onu gerçekten çok seviyorum ama yürüyemiyoruz akraba olduğumuz için doğuda bu tür durumlar daha da zorlaşıyor. Açıkçası ne yapacağım aileye ne diyeceğim eşim de ayrılık konusunda net gibi benim de bir gururum var ama pişman olacağım şeyler de yapmak istemiyorum. İstekler ve beklentiler sürekli çatışıyor. Yani burada boşanmak çok zor. Ama böyle bir ilişki de istemiyorum. Ama eşim evliliğin bitmesi taraftarı. Sizce ben nasıl bir yol izlemeliyim.
Ne yapmalıyım Evliliğim çok kötü?
Cevapla
İlişki Soruları İş Soruları Sevgili Soruları