Nişanlımla yüzük attık?

Nişanlım memur ve dini yönden hassas ve boykot diye tutturuyor ben ise özel sektörde bir mühendisim, nerede mutlu hissedersem ve neresi daha çok maaş verirse oraya giderim, Türk şirketleri sürekli parasız mesai yaptırıyor. Yabancı firmalara gitmek istiyorum diyorum. ( Coca cola gibi firmalar dahil.) Başta hayır dedi. (Kendisi ve annesi boykotcu (ama işine gelince beğendiği bir şey olursa alıyor)) Sonra çalışabilirsin ama gönlüm el vermez diyor. Bu ise benim çok zoruma gidiyor, ben emeğim ile çalışacağım yani gönlüm el vermez ne demek kırıcı benim için. Başka anlaşamadığımız konular oluyordu. Bu konuları arkadaşları veya annesine danisiyordu. Hep basklarinin fikri ile hareket ediyordu. Annesi zaten herseyimize karisiyordu ve yine sanırım arkadaslarina danisip onların gazı ile ayrılmak istedi fakat birbirimizi seviyorduk. Ben de sen zaten ayrılmayı düşünmüşsün ben hayır desem ne değişecek dedim ayrılmak istiyorsan ayrılalım dedim ve bitti. İlk başlarda bir şey hissetmiyordum ama 2 ay sonra üzgün hissetmeye başladım ve aklıma sürekli anılar geliyor. O da öyle üzgün müdür acaba? Siz ne düşünüyorsunuz bu konu hakkında? Garip ya