Siz de böyle misiniz? Mutlu olabileceğiniz insanları bıraktınız mı?

Söze şu şekilde başlayacağım. Lütfen beni yargılamayın. Ben biriyle konuşmaya başladım. Çocuk oldukça ciddi yanına geleyim iyice tanışalım falan diyor. Amacı kesinlikle flört et bırak değil. Ben de istemeyerek onu reddettim. Çocuk benim için o kadar çabaladı ki. Niye böyle yapıyorsun? Mutlu ederdim seni. Böyle olmamalıydı falan dedi. Çocuk cidden aile kurmak ve güzel bir hayat istiyor. En ufak şeyleri bile düşünüyor karşısındaki mutlu olsun diye. Bana gelecek olursak reddetme nedenime. Ben belirli bir statüye kazıya kazıya geldim. Belirli bir eğitim seviyesindeyim yani. O özel bir şirkette çalışıyor. Benim kadar okumamış falan ailemin de kızım sen bilirsin ama sen bu kadar okumuş meslek sahibi olmuşken ilerde yapabilir misin diyeceğini düşünüyorum. Lütfen benim tarafımdan düşünmeye çalışın. Mutlu olabileceğime inanıyorken reddetmek o kadar zor ki. Ben böyle insanları reddettiğim için o kadar üzülüyorum ki. Ağlamak istiyorum. Siz de hak verirsiniz ki sevgi karın doyurmuyor maalesef ortak paylaşım çok önemli o yüzden hayatıma giren insan dengim olsun istiyorum ama bulamıyorum. Duygularım karmaşık. Boşlukta gibiyim.
Siz de böyle misiniz? Mutlu olabileceğiniz insanları bıraktınız mı?
Cevapla