Çok üzülüyorum, kimseyle dertlesemiyorum?

30 yasindayim, seneye 31 olucam. Su ana kadar sevgilim olmadı hiç

Görüştüğüm kişiler oldu elbette, birinci buluşma evine gitmek istemediğim için, öpüsmedigim icin, biraz daha Kendimi geri çektiğim için de birinci buluşmadan sonra gerisi gelmiyor zaten

İkinci buluşmayı istiyorlar elbette bazen, ama burada da ne zaman cinselliğe girmesem, istemezsem onlar da beni sildi hep

Etrafıma bakıyorum, benimle aynı okulda arkadaş olduğum kişiler evli, hamile ya da evlenmek üzere ya da evlenme teklifi alıyorlar

Bi bakıyorum birisi sevgili yapmış, ayrılmış , yeni sevgili yapmış ve ben hala aynı durumdayım

Erkeklerin sevdiği kıza ne kadar değer verdiklerini görüyorum ve bu durum artık beni üzmeye başlıyor

Ablam evli, mutlu, çocuklu. Etrafımda herkes öyle sevgilisiyle mutlu

Yaşım ilerliyor, kendimi yalnız ve sevgisiz hissediyorum. Bazen kendi kendime agliyorum, ablam zaten evlenmiş anlamıyor bu durumu, annem doğru düzgün erkek vardır kalmistir elbet diyor

Bunu hiç bir zaman kafaya takmadım, ama ben her zaman sevgilisiyle beraber olanlar arasında üçüncü kişiyim ortamlarda

Bunun üstüne kendi yeğenim ve uzaktan bir tanıdık bana sen sevgili bulamazsin demiş olmaları da Agrima basiyor, en çok da bunun gerçeğe dönüşmüş olması

Cirkinsin diyenler olacak , bu elbet de bakış acisi, ama iltifat aldığım ve dışarda benle konuşup numaramı isteyenler de oluyor

Yanlış kişikilerle konuşuyorsun diyeceksiniz, onlar da ilk başta kendileri efendi gösterip sonradan sapitiyorlar maalesef

Moralim bozuk