İnsanlar kalp kırmak zorunda mı?

Nereden baktığına bağlı. En basit şeyden kalp kırıyorsa ondan uzaklaş kalbi katılaşmıştır. Ancak bazende o kalbi kırmak gerekebiliyor. Yoksa o kişi hayatı boyunca hep benzer davranışta bulunacak. Bunla ilgili kendi yaşantımdan örnek vereyim. Bir kızı çok sevmiştim. Yediğimiz içtiğimiz de ayrı gitmezdi. Ama kaybederim korkusuna sevgimi yıl boyunca doğrudan söyleyemedim. Yani aralarda dolaylı olarak hissettirmeye çalıştım. O zamanda araya sanki mesafe atmaya çalışıyordu. Neyse bende mesafe koyabiliyordum ama belli bir süre sonra da o bana yazıyordu. Yani ne ona itiraf edebiliyordum ne uzaklaşıyordum. Sonra bu kızın bana karşı olan yalanlarını yakalamaya başladım. Açıkca sordum kendini haklı çıkaracak açıklamalar yapmaya başladı. Sanki ben sağlıksız düşünüyormuşum gibi. Halbuki ben sadece aşıktım. Sonuç artık kendimi kışlık derin dondurucuya koyulan ürün gibi hissettim ve içimde tuttuğum söyleyemediğim ne varsa söyledim. Ondan uzaklaştım. Belki kırıcıydı ama gerekliydi. Sözün özü bazen kırmak gerek. Ama hep yapıyorsa o zaman o sağlıksızdır.