Aşkta yüzünüz güldü mü?

Hayır gülmedi bütün hayatımı bütün yaşamımı sadece ona vermiştim iki senedir sevgililik dönemimiz oldu ondan öncesinde dört yıldır tanıyordum en yakın arkadaşımdı en yakın dostumdu biz çok ciddi düşünüyorduk artık onun kendi ailesiyle tanıştım tanıştırdı etti arkadaşlarıyla çevresiyle tanıştırdı ama şimdi dönüp bakıyorum ki neden bunları yaptı ya beni neden yerin dibine soktu ben anneme babama ağlayarak hazırlayarak onu çok sevdiğimi söyledim bu şehirden gitmek istemediğimi söyledim ama bize gelip bana yaptıklarına bakın bir şey hakkında bir şeye karar veriyordum beni asla onaylamıyordu düşüncelerime fikirlerimi asla saygı duymuyordu sürekli beni ezik yordu iğne eliyordu her zaman alttan aldım ya Bana vakit ayırmıyordu ama yıllık izinlerini çıkıyordu geziyordu eğleniyordu tatilini yapıyordu ama bir kere olsun bana bir gününü ayırmadı iki sene içerisinde iki defa aktivite yapabildik ben ona karşı her şeyi Onun için her şeyi yaptım onun için her şeyi düşündüm ona yük olmamak için elimden gelenin en fazlasını yaptım ama o bana gelip şey dedi işte bu şekilde devam edersek benim borçlarım bitmezse devam edemeyebiliririz dedi Ben de kafamda bitirdim zaten direkt orada bitirdim Yani ben seni ikinci alternatifin miyim ya devam edemeyebiliririz ne demek yani sen kimsin de bana bu şekilde bu denli bunu söyleyebiliyorsun hangi cesaretle ya sen kimsin ya neyse devam etmek istemedim ve ayrıldık hani bir de şöyle bir şey var sadece bu konu hakkında da değil çok o kadar şey var ki ayrılma sebebim o kadar sebebi var ki kendisi düzeltmedi ben alttan aldıkça bu daha çok yüz buldu daha çok her şeyi yaptı ben bir gün patladım sen neden böyle yapıyorsun neden moralimi bozuyorsun neden bana destek çıkmıyorsun falan dedim ondan sonra birazcık yumuşadı ama bunu söylemem mi gerekiyordu ya beni kırması mı gerekiyordu yani anlaması için.. sonra bana ayrılık zamanında geldi dedi ki ben seni çok kırmışım ben sana sevgimi hissettirmemişim ya falan dedi ben ayrılırken onun yüzüne baka baka ağladım baka baka canım acıya acıya ayrıldım ama onun hiçbir şey dediği olmadı tamam dedi bu kadar ben seni üzdüm ben seni çok kırdım dedi ve gitti yani sonra da her yerden engelledi beni ayrıldığımızın ilk yarım saatinde beni engelledi her yerden takipten çıkardı ya sen bugünü mü bekliyordun gerçekten tek derdin bu muydu ya şu an üçüncü ayimizdayız ayrıldıktan sonra ne yazdı ne sordu ama umrumda değil isterse yazsın isterse yazmasın gram umrumda değil o hatayı en başında yaptı o sevmek nedir bilmiyor ki sadece benimle gönül eğlendirdi ben onun için dinlenme tesisi gibi bir şeymişim aslında Olan bana oldu yani kendime üzülüyorum kendime acıyorum sadece umudum kalmadığı için hepsinin boşa olduğunu anladığım an onu hayatımdan çıkarttım ben

erkeği değiştiremezsin ancak o seni seviyorsa kendisini değiştirir derlerdi inanamazdım. değişmediii..

Hiç gülmedi. Bir kez gerçekten birini sevdiğimi hissettim , o da ümit verdi ilgi verdi sonra birden başkasını buldu. Sevgilim olmadı bu zamana kadar. Neden bilmiyorum ama insanlar ; anlayış, sevgi, saygı, dürüstlük, sadakat değil de güzellik arıyor sanki. Şu zamanda sevilmek icin güzel olmak zorunluymuş gibi. İnsan arada sevildiğini, önemsediğini, düşünüldüğünü hissetmek istiyor gerçekten. Çevremde bazı arkadaşlarımın güzel ilişkilerini gördükçe imrenmiyorum desem yalan olur. Ne diyim nasip

Bir kere güldü ama hayat şartları izin vermedi birbirimizi güzel hatırlayalım diyerek ayrıldık hala birbirimize karşı hislerimiz varken. Sonu böyle bitmiş olsa da keşkem yok ona karşı. İyi biriydi sevildiğimi hissettim ilk defa ben de ilk defa birine değer verdim bunu hissettirdim. Birbirimize iyi geldik. İkimizin de ilkleri birbirimiz olduk. Umarım hayatında başarılı ve mutlu olur.

Asla hiç gülmedi aslında gülebilirdi beni seven bir kaç kişi oldu ama ben onları sevemedim benim sevdiğim de beni sevmedi birde ben aşık olunca çok takıntılı oluyorum. Ya biri bakire olmadığımı bile bile beni alacaktı ben sevemedim istemedim.