Sizin de canınız bazen sevilmek çekiyor mu 🤣?

Aha. Seni kim kırdı. Söyle dalalım.

Sorun yok çiçeğim. Bizi kıranlar utansın ayol hfıdsj

Dozerin mazotu bitseydi de deşilmeseydi yazıklar olsun bana ulan.

Kabahat sende değil melaikem, kabahat bizi sevgiye aç bırakanlarda.

Şu son cümlen bile senin sevilmeye layık olduğunu gösteriyor.

Bende hatalar ettim, yediğimizden mi, içtiğimizden mi, havasından mı suyundan mı bilmem, bir değişik oluyor bu şehrin insanı. Çoğu duyguları yitirdik, insanlar kanlarında hastalıklı bir mikropla yaşıyor.

Çok güzel bir yerden girdin sohbete. Şehir insanı öldürmek istiyor. İnsan da bunu seve seve kabul ediyor. Önce duygular, sonra beden. Köy yaşamına geldiğimden beri şehirde bıraktığım arkadaşlarım olsun ailem olsun onlarla görüntülü konuşmalarımızda yüzümün güzelleştiğini söylüyorlar. Ruhumu hissediyorum çünkü burada. Duygularımı derinden yaşıyorum.

Bu şehir hızlı şehir, duygulara yer bırakmayan, robot şehir. Ondan daha iyi, nispeten daha sakin olduğunu düşündüğüm Ankara 'ya gideceğim. Yeniden doğmak gibi bence farklı bir şehir, sence?

İstanbul gibi bir yerden gidiyorsan bir yıl sakinliği hissedersin. Zaman sonra üzerine üzerine gelir o kalabalık. Aslında buranın da kalabalık olduğunu hissedersin. Robot şehir dedin ya. İki dakika önce annemle konuştuk bunu. Bu kadar olur. :))

İstanbul'un anısı var, oraya dair kişiler var, bu şehir iyice üzerime çöktü. Bu şehrin bu duygusuzluğunu anlamıyorum, virüs gibi, herkese yayılmış.

İyi ki İstanbul anılarım yok. O koca şehirde anı biriktirmediğim için kendimi şanslı hissediyorum. İstanbul hüzünden başka şey getirmez gibi.

Cidden öyle, bu şehirde Elif'ini kaybetmiş bankta sigara içen Polat gibiyim.

Sen yine sadece Elif'i kaybettin. Benim tümden aklım yok, aklımı da kaybettim gidenlerle.

Bende aklımı kaybettim ki, şu an buldum sandığım şey aklım değil farkındalığım.. Farkındalık güzel şey ama geç gelen farkındalık acı.

Geç geldiği için acı hissetmemek gerekmez mi? En azından gelmiş olduğu için sevinsen.

Öyle de, bir şeyleri kurtaramıyorsun geri gelmiyor artık..

Doktorsun, sevdiğin insan elinde can çekişiyor, doğru hamleyi yaparsan yaşatacaksın, ama aklın duruyor, doğru hamleyi yapamadın, ve öldü, 2, dakika sonra aklına yapman gereken bir iğne bir ilaç bir elektroşok her neyse, 2 dakika sonra aklına doğru hamle geliyor ama ne çare o öldü?

Ölmesi gerekiyordu çünkü. Kanunlar içinde yaşıyoruz. Sevsek de kanunlardan vazgeçemeyiz. Ölüme odaklanmak, kayboluşta boğulmak yerine bir sevdiğin olduğunu göremiyor musun bu hayatta, anıların olduğun?
Tek bir fotoğraf karesine baktığında dahi gülümseyeceğin bir duygu girdi hayatına. Yeteri kadarını verdi ve zaman doldu diye bakıyorum ben. Kaybetmedin aksine kazandın.

Zaman dolmadı, zamanı dolmaya mecbur bıraktık...

Mecbur bırakmadık, mecbur bırakıldık. :))

O da doğru, olgunlaşmışlığın gözünü seveyim.

Bazen tek bir insan ya da kedi? gelip senin tüm ruhiyatını ortaya dökebiliyor. :))

Sonra ortada öylece bırakıyor 🤣🤣

Şu an terk ediliyorum sanırım. Buna hazır olayım bi sn.

Bir😂 Hazır mısın?

Aylar sonra sayende o kadar derin bir sohbet içine girdim ki. Şu sohbeti okuyup da Melo sen misin diyen olacaktır. Hazır değilim. Tren göründü mü?

Bir tren gider iki tren gelir, Allah bütün trenlerin belasını versin diyormuşum😂🤣

Bende aynı, daha çok dökülmek isterdim de, riskli🤣😂

Kedi bi salla beni sana yazarken çok düzgün yazıyorum. Mero görme bunları mero. @mryty kedi sen beni tut birlikte atlayalım. Bu tren de işe yaramadı. 🤣

Gelmedi cokayip jcjfj

Terk etmiş beni. 🤣🤣

Falımızda hasret var, ayrılık var, demedim miiiiii?

Başa mı dönüyoruz. Gel şuraya kıvrılıp zamanı durduralım.

Zaman bizi durdursun, az nefes alalım 😂

Nefes alalım ve hayal edelim. 🤣

Yia sapsik bana eic vermisss asko yaahhh🥰🥰

Tabi kızım. Bu cevap ölene kadar başta kalacak. 😂