Exi olmayan kaldımı?

Ama bu bir eksiklik

Gençliğim hep yalnız geçti hiç sevgi ilgi değer görmedim aşkı tadamadım ilişkilere dair hiçbir deneyimim yok bu bir eksiklik değil mi

Ben öyle düşünmüyorum evet bu bir farklılık ama olumlu yönde değil ben hayatın güzelliklerinden mahrum kaldım gençliğim ziyan oldu hiçbir şey yaşayamadım eksik kaldım yalnız kaldım sevgi ilgi değer görmedim flört ve ilişki deneyimim olmadı ilişkilere dair hiçbir şey yaşamadım bilmiyorum karşı cinsle hiçbir yakınlık kuramadım tanışma buluşma deneyimim de olmadı sevgililiği ve aşkı tadamadım bunun eksikliğini hep hissettim hâlâ hissediyorum

Ben bu yaşıma kadar istesemde hiç sevgilim olmadı hayatımda hiçbir kızla tanışamadım buluşamadım çıkamadım ki utangaç çekingen içime kapanık biriyim hiç açılamadım öz güvenim yok asosyalim hiçbir ortama girmiyorum evden dışarı çıkmıyorum iş hayatım yok sosyal hayatım yok dış görünüş olarak da kendimi yetersiz buluyorum hiçbir çekiciliğim yok gençliğimi istemeyerek yalnız geçirdim

Hayır gerçekten istemeyerek yalnız geçirdim ben de isterdim gençliğimde seviyim seviliyim sevgilim olsun aşkı tadıyım mutlu oluyum ama olmadı utangaçlığımı çekingenliğimi hiç aşamadım istesemde sosyalleşemedim insanlardan kaçtım kendimi geri çektim hiçbir ortama giremedim kendimi hep eve kapattım okul hayatımda bile hiçbir kızla konuşamadım arkadaşlık kuramadım hep yalnız kaldım dış görünüş olarak çok zayıfım kilo alamadım yakışıklı bakımlı çekici olamadım hiç bakan beğenen hoşlanan olmadı ergenlik ve gençlik dönemlerim hep yalnız geçti diğerleri gibi olamadım ve 35 yaşıma geldim bu durum beni her yönden olumsuz etkiledi artık kendimi daha da yetersiz buluyorum benim öyle ameliyat olacak param yok zaten işsizim parasız yaşadım hep maalesef her yönden kaybediyorum

Haklısın çok kötü durumda olan insanlar var onlar neler başarıyor ama ben çocukluğumdan beri böyleyim hiç açılamadım değişemedim hep güçsüz zayıf başarısız yetersiz pasif asosyal kaldım kendimi hiç aşamadım çocukluğum ergenliğim gençliğim hep böyle geçti hiç adım atamadım ilerleme gelişme değişme olmadı kendimi hep geri çektim içime kapandım eve kapandım iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadı dışarıya topluma insanlara yabancı kaldım hayata dair hiçbir şey yaşayamadım görmedim bilmiyorum deneyimsizim okula askere gittim ama açılamadım hep sessiz pasif kaldım askerden sonra hep evde durdum gençliğim hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti senelerdir evden dışarı bile çıkmıyorum gençliğimi hiç yaşayamadım çalışamadım gezemedim eğlenemedim sosyalleşemedim gençliğime dair yaşanmış bir güzel günüm olmadı hayatı kaçırdım herşeye geç kaldım senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum senelerce eve kapalı yaşamaktan fiziksel zihinsel duygusal sosyal psikolojik olarak olumsuz etkiledim özgürlüğümü hissedemiyorum yaşadığımı unuttum erkenden yaşlandım

İnançlıyım namazlarımı da kılıyorum dua da ediyorum ama kendimi aşamadım aşamıyorum hiç açılamadım hep utangaç çekingen içime kapanık pasif asosyal kaldım öz güvenim sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi hayata karşı yetersiz zayıf güçsüz kaldım kendimi hep eve kapattım gençliğimi tamamen evde geçirdim gençliğimde başaramadım 35 yaşına kadar hiçbir ilerleme gelişme değişme olmadı bu yaştan sonra da iyice zorlaştı koca bir gençlik böyle geçti ve senelerce eve kapalı yaşamak beni her yönden olumsuz etkiledi her anlamda çöktüm hep dayandım hâlâ dayanıyorum ama çırpınmaktan yoruldum istediğim şeyler olmuyor dışarı çıkmaya bile utanıyorum korkuyorum

Haklısın beni dinledin anladın yardımcı olmaya çalıştın çok teşekkür ederim

bitmez bende yavrum

senin olmadigi belli sahtekar