"Çok güldüm, yarın ağlamam inşallah" diye niye denir?

Arkadaşlarımızlayız, onlarda yemekte. Yemek sonrası sohbet ve gülüşmeler, bazen didişmeler. Hani orda bir an gelir, bir espri yakalarsınız, herkes gülme krizinde ama kahkahalarla. Oğlum ev yanıyor desen ha ha ha ve genelde şöyle biter gülme krizi, sevgilim beni dürter, canım çok güldük ağlamayız inşallah..

Arkadaşına, ne zamandır gülmüyorduk böyle kız, inşallah ağlamayız. Ben gerçekten ya yeter gülmeyelim. Peşine de hayır olsunlar, tamam tamam yeter demeler.

Sanki bizi biri izliyor. O bu kadar gülme he yarın aklınızı almam mı ben diyor. Az önce gülerken, ulan acaba mı diye düşünüp, az önce korku filmi izlemiş gibi gergin dönersin sohbete. İyi de biz niye gülerken bile ağlama ihtimali yaratıp onu düşünürüz.