Hata yaptığımın farkındayım ama tek suç benim mi?

Evlenip başka bir ülkeye gelin geldim. Eşim başta bir dediğimi iki etmiyordu ama zaman geçtikçe evlendikten sonra gerçek yüzünü gördüm. Mühendisim güzel bir mesleğim var ama burada iş bulamadım, bulduklarıma da olmaz dedi. Ne bir arkadaşım ne de bir akrabam yok, onun da sadece bir kardeşi var. Ev işlerinden çok bunalıyorum. Ailem sağ olsun benim alışık olduğum tarzda mobilya ve teknolojik aletleri almaya çalıştı çok masraflı oldu onlar için çünkü döviz biliyorsunuz. Kendisi eşyaları hep ikinci el aldı. Durumu iyi olmasına rağmen sırf iş yerine yakın diye eski bir ev tuttuk. Aynı fiyata çok daha güzelleri vardı. Ben sırf gelirim olsun diye fazla odayı kiraya verdim buna ailem karşı çıktı ama hiç bir gelir kaynağım olmadığı için buna mecbur kaldım çünkü çok cimri. Bana aldığı her şeye şu kadar harcadım bu kadar harcadım hesabı yapıyor. Evde bulaşık makinem bile yok kaç aydır bütün bulaşıkları elde yıkıyorum, temizlik, yemek, çamaşır, ütü bütün hayatım bundan ibaret. Sevgi göstergesi de yok bana karşı sadece isteklerini karşılamam yeterli. Yapmadığımda sinirlenip, bağırıp laf söylüyor ve kalbimi kırıyor. Bu davranışları yüzünden benim de sevgim azaldı ve eski sevgilime mesaj attım. Aramızda bir şey geçmedi sadece arkadaşça konuştuk. Şimdi bu kadar zorluğa bu kadar yalnızlığa rağmen buna katlanmaya devam ediyorum ama kafam karışık. Eski sevgilimle evlenmiş olsaydım çok daha mutlu olurdum eminim. Böyle düşünmem benim suçum mu yoksa eşimin midir? Bu evlilikten bize hayır gelir mi?